Officiële rechtbankstatistieken van 12 december tonen aan dat het aantal lopende asielberoepen in het Verenigd Koninkrijk in een jaar bijna is verdubbeld, van 34.234 naar 69.670 zaken. Dit betekent dat er nu meer mensen wachten op een rechterlijke beoordeling van afwijzingen door het Home Office dan op een eerste beslissing – een ongekende ommekeer die wordt veroorzaakt door productiviteitsdoelstellingen die de eerste beslissingen hebben versneld zonder gelijke investeringen in de rechtbanken.
De achterstand treft ongeveer 90.000 personen, van wie de meesten recht blijven houden op door belastinggeld gefinancierde huisvesting en uitkeringen tijdens het wachten. Het aantal mensen dat in hotels verblijft is opnieuw gestegen tot 36.273 – een ongewenste ontwikkeling voor ministers die hadden beloofd de hotelhuisvesting halverwege 2024 te beëindigen. Elke extra maand in onzekerheid kost het Home Office naar schatting 11 miljoen pond.
![Achterstand in asielberoepen stijgt naar 69.000, overtreft wachtrij voor eerste beslissingen]()
Voor werkgevers heeft deze vastgelopen procedure een subtiel maar aanzienlijk effect. Bedrijven die asielzoekers willen aannemen zodra zij beschermingsstatus krijgen – of die personeel moeten schorsen waarvan de aanvragen worden afgewezen – worden geconfronteerd met langdurige onzekerheid. In sectoren zoals de ouderenzorg, waar een groot tekort aan arbeidskrachten is, leidt dit tot hogere wervingskosten en vertragingen in projecten. De British Chambers of Commerce herhaalden hun oproep voor een tijdelijke werkvergunning voor aanvragers van wie het beroep langer dan 12 maanden duurt, met het argument dat dit de hotelkosten zou verlagen en de arbeidsmarkt zou vergroten.
Minister van Binnenlandse Zaken Shabana Mahmood reageerde met de belofte van een ‘eenmalige’ hervorming begin 2026: alleen schriftelijke beroepen, strikte paginalimieten voor juridische stukken, en een nieuwe onafhankelijke Asielherzieningsautoriteit binnen het Home Office die de eerste 15.000 achterstallige zaken zal behandelen. Advocaten waarschuwen dat het beperken van mondelinge hoorzittingen kan leiden tot meer gerechtelijke toetsingen, wat de vertragingen juist kan verdiepen. Multinationals die personeel verplaatsen uit conflictgebieden wordt daarom aangeraden rekening te houden met langere doorlooptijden en waar mogelijk humanitaire parole-opties te overwegen.
De achterstand treft ongeveer 90.000 personen, van wie de meesten recht blijven houden op door belastinggeld gefinancierde huisvesting en uitkeringen tijdens het wachten. Het aantal mensen dat in hotels verblijft is opnieuw gestegen tot 36.273 – een ongewenste ontwikkeling voor ministers die hadden beloofd de hotelhuisvesting halverwege 2024 te beëindigen. Elke extra maand in onzekerheid kost het Home Office naar schatting 11 miljoen pond.
Voor werkgevers heeft deze vastgelopen procedure een subtiel maar aanzienlijk effect. Bedrijven die asielzoekers willen aannemen zodra zij beschermingsstatus krijgen – of die personeel moeten schorsen waarvan de aanvragen worden afgewezen – worden geconfronteerd met langdurige onzekerheid. In sectoren zoals de ouderenzorg, waar een groot tekort aan arbeidskrachten is, leidt dit tot hogere wervingskosten en vertragingen in projecten. De British Chambers of Commerce herhaalden hun oproep voor een tijdelijke werkvergunning voor aanvragers van wie het beroep langer dan 12 maanden duurt, met het argument dat dit de hotelkosten zou verlagen en de arbeidsmarkt zou vergroten.
Minister van Binnenlandse Zaken Shabana Mahmood reageerde met de belofte van een ‘eenmalige’ hervorming begin 2026: alleen schriftelijke beroepen, strikte paginalimieten voor juridische stukken, en een nieuwe onafhankelijke Asielherzieningsautoriteit binnen het Home Office die de eerste 15.000 achterstallige zaken zal behandelen. Advocaten waarschuwen dat het beperken van mondelinge hoorzittingen kan leiden tot meer gerechtelijke toetsingen, wat de vertragingen juist kan verdiepen. Multinationals die personeel verplaatsen uit conflictgebieden wordt daarom aangeraden rekening te houden met langere doorlooptijden en waar mogelijk humanitaire parole-opties te overwegen.
Bron: The Times
