België gaat strengere inkomensgrenzen hanteren voor visa gezinshereniging

Het Belgische Immigratiekantoor heeft stilletjes consulaire posten wereldwijd geïnstrueerd om vóór het afgeven van een D-visum te controleren of de sponsor in België voldoet aan de strenge “voldoende middelen”-eis voor gezinshereniging. Hoewel deze verplichting sinds 2011 wettelijk bestaat, werd dit vaak pas gecontroleerd nadat het familielid was aangekomen. Vanaf 17 december 2025 moeten ambtenaren bewijs zien dat het netto maandinkomen van de inwoner minstens €2.323,08 bedraagt voor de echtgenoot of eerste afhankelijke, plus 10% voor elke extra afhankelijke.

In de praktijk betekent dit dat een gezin van vier nu een sponsor nodig heeft met een netto maandinkomen van ongeveer €5.100—een bedrag dat veel werknemers in de laag- en middeninkomenscategorie niet halen. Aanvragen die niet aan deze norm voldoen, worden direct afgewezen, wat administratieve kosten bespaart maar gezinnen maandenlang kan scheiden terwijl sponsors op zoek gaan naar beter betaald werk of bezwaar indienen.



HR-teams moeten buitenlandse medewerkers die hun partner of kinderen willen meenemen waarschuwen dat de Belgische loongegevens—en niet de verwachte toekomstige inkomsten—bepalend zijn. Werkgevers moeten mogelijk de arbeidsvoorwaarden aanpassen of vroegtijdig officiële salarisattesten verstrekken. Het niet tijdig plannen kan leiden tot vertragingen bij schoolinschrijvingen, huurcontracten en de start van projecten.

Advocatenkantoren verwachten een toename van bezwaarschriften, omdat de inkomensbedragen twee keer per jaar worden geïndexeerd en tijdens een aanvraag kunnen wijzigen. Het Immigratiekantoor biedt geen overgangsmaatregelen; dossiers die op 17 december nog in behandeling zijn, worden opnieuw beoordeeld volgens de strengere richtlijnen.

België heeft nu al enkele van de langste verwerkingstijden voor gezinshereniging binnen de EU. Deze strengere aanpak kan gezinnen ertoe aanzetten alternatieve EU-toegangsroutes te overwegen (bijvoorbeeld eerst vestigen in Nederland of Frankrijk) voordat ze zich bij de hoofdmedewerker in België voegen—wat de complexiteit van corporate mobiliteitsprogramma’s vergroot.