DHS en het Ministerie van Justitie hebben een definitieve regeling gepubliceerd, die vanaf 31 december 2025 om 00:01 uur EST van kracht is. Deze regeling stelt asielambtenaren en immigratierechters in staat om asiel en uitstel van uitzetting te weigeren aan aanvragers die tijdens een uitgeroepen gezondheidscrisis als een “risico voor de volksgezondheid” worden beschouwd.
De nieuwe regelgeving schrapt enkele bepalingen uit de pandemieperiode van de regeling uit 2020, maar behoudt het kernprincipe: personen kunnen de toegang tot humanitaire bescherming worden ontzegd als zij volgens criteria van de Centers for Disease Control and Prevention een ernstig besmettelijk ziektegevaar vormen. De betrokken departementen stellen dat deze regel nodig is om grenspersoneel en het publiek te beschermen, maar belangenbehartigers waarschuwen dat hiermee juridische vraagstukken opnieuw opengaan die het Hooggerechtshof negeerde toen de Title 42-beperkingen afliepen.
![Definitieve Regel van DHS Maakt Publieke Gezondheidsrisico Tot Permanente Belemmering voor Asiel Vanaf 31 December]()
In de praktijk betekent dit dat asielzoekers strengere bewijsvereisten krijgen, zoals vaccinatiebewijzen of negatieve testresultaten om een gezondheidsrisico te weerleggen. Wereldwijde mobiliteitsteams binnen bedrijven moeten rekening houden met langere afhandelingsprocedures voor werknemers of hun gezinsleden die humanitaire bescherming aanvragen, en voorbereidingen treffen voor noodverlof of thuiswerkmogelijkheden.
De publicatie van de regeling slechts twee dagen voor de inwerkingtreding leidde tot kritiek van immigratieadvocaten, die wijzen op zorgen over het recht op een eerlijk proces en mogelijke schendingen van de kennisgevingsvereisten volgens de Administrative Procedure Act. Er wordt algemeen verwacht dat er rechtszaken volgen; totdat een rechter anders beslist, dienen bedrijven die humanitaire zaken sponsoren hun onboardingbeleid aan te passen met checklists voor gezondheidsdocumentatie.
De nieuwe regelgeving schrapt enkele bepalingen uit de pandemieperiode van de regeling uit 2020, maar behoudt het kernprincipe: personen kunnen de toegang tot humanitaire bescherming worden ontzegd als zij volgens criteria van de Centers for Disease Control and Prevention een ernstig besmettelijk ziektegevaar vormen. De betrokken departementen stellen dat deze regel nodig is om grenspersoneel en het publiek te beschermen, maar belangenbehartigers waarschuwen dat hiermee juridische vraagstukken opnieuw opengaan die het Hooggerechtshof negeerde toen de Title 42-beperkingen afliepen.
In de praktijk betekent dit dat asielzoekers strengere bewijsvereisten krijgen, zoals vaccinatiebewijzen of negatieve testresultaten om een gezondheidsrisico te weerleggen. Wereldwijde mobiliteitsteams binnen bedrijven moeten rekening houden met langere afhandelingsprocedures voor werknemers of hun gezinsleden die humanitaire bescherming aanvragen, en voorbereidingen treffen voor noodverlof of thuiswerkmogelijkheden.
De publicatie van de regeling slechts twee dagen voor de inwerkingtreding leidde tot kritiek van immigratieadvocaten, die wijzen op zorgen over het recht op een eerlijk proces en mogelijke schendingen van de kennisgevingsvereisten volgens de Administrative Procedure Act. Er wordt algemeen verwacht dat er rechtszaken volgen; totdat een rechter anders beslist, dienen bedrijven die humanitaire zaken sponsoren hun onboardingbeleid aan te passen met checklists voor gezondheidsdocumentatie.
Bron: AILA / Federal Register
