Een jaar nadat het stilletjes werd gelanceerd onder de Spaanse Startupwet, blijkt het Digital Nomad-visum van het land – ook wel het visum voor “internationale telewerkers” genoemd – een grote speler te worden in Europa’s strijd om mobiel talent. Een uitleg die op 28 januari 2026 werd gepubliceerd door India’s Economic Times benadrukt waarom: het programma stelt niet-EU-burgers in staat om tot vijf jaar overal in Spanje te wonen terwijl ze op afstand werken voor buitenlandse werkgevers, mits niet meer dan 20 procent van hun inkomsten afkomstig is van Spaanse klanten.
De toelatingscriteria zijn bewust breed gehouden. Aanvragers moeten een universitair diploma of drie jaar werkervaring kunnen aantonen, een schoon strafblad hebben en een maandelijks inkomen van ongeveer €2.650 (200 procent van het nationale minimumloon). Gezinsleden kunnen meeverhuizen met de hoofdaanvrager, en succesvolle “telewerkers” krijgen een visum voor één jaar dat kan worden omgezet in een verblijfsvergunning van drie jaar, die vervolgens nog twee keer kan worden verlengd. Belangrijk is dat velen in aanmerking komen voor de vernieuwde “Beckhamwet” van Spanje, waarbij ze zes jaar lang een vast belastingtarief van 24 procent betalen over een inkomen tot €600.000 – een aantrekkelijke regeling die kan concurreren met het NHR-programma van Portugal.
![Spanje’s visum voor digitale nomaden wint aan populariteit nu thuiswerken blijft groeien]()
Volgens gegevens van het Ministerie van Inclusie gaf Spanje in 2025 meer dan 7.800 digital nomad-visa uit, waarbij aanvragers uit de VS, het Verenigd Koninkrijk en Argentinië de lijst aanvoerden. Steden als Valencia, Malaga en Las Palmas hebben co-working hubs, Engelstalige scholen en verhuisdiensten opgezet om in te spelen op deze groeiende groep. Verhuurders in steden buiten de grote centra melden dat de toestroom van remote workers helpt om de vraag naar huurwoningen buiten Madrid en Barcelona te stabiliseren.
Voor teams die zich bezighouden met wereldwijde mobiliteit biedt Spanje nu een betaalbare Europese uitvalsbasis met goede luchtverbindingen en lagere kosten van levensonderhoud dan Frankrijk of Duitsland. Bedrijven die volledig remote personeel inzetten, kunnen de administratieve rompslomp van een Spaanse loonlijst vermijden, mits werknemers binnen de grens van 20 procent lokaal inkomen blijven. Talentmanagers moeten echter wel alert blijven op risico’s rond vaste vestiging en sociale zekerheid, vooral als nomaden lokaal personeel gaan aansturen of de omzetgrens overschrijden.
Vooruitkijkend is de overheid van plan om het online aanvraagproces te vereenvoudigen via een centraal portaal (UGE) en de consulaire verwerking terug te brengen tot tien werkdagen. Als deze verbeteringen worden doorgevoerd, kan Spanje zijn positie als dé Europese bestemming voor locatie-onafhankelijke professionals verder versterken.
De toelatingscriteria zijn bewust breed gehouden. Aanvragers moeten een universitair diploma of drie jaar werkervaring kunnen aantonen, een schoon strafblad hebben en een maandelijks inkomen van ongeveer €2.650 (200 procent van het nationale minimumloon). Gezinsleden kunnen meeverhuizen met de hoofdaanvrager, en succesvolle “telewerkers” krijgen een visum voor één jaar dat kan worden omgezet in een verblijfsvergunning van drie jaar, die vervolgens nog twee keer kan worden verlengd. Belangrijk is dat velen in aanmerking komen voor de vernieuwde “Beckhamwet” van Spanje, waarbij ze zes jaar lang een vast belastingtarief van 24 procent betalen over een inkomen tot €600.000 – een aantrekkelijke regeling die kan concurreren met het NHR-programma van Portugal.
Volgens gegevens van het Ministerie van Inclusie gaf Spanje in 2025 meer dan 7.800 digital nomad-visa uit, waarbij aanvragers uit de VS, het Verenigd Koninkrijk en Argentinië de lijst aanvoerden. Steden als Valencia, Malaga en Las Palmas hebben co-working hubs, Engelstalige scholen en verhuisdiensten opgezet om in te spelen op deze groeiende groep. Verhuurders in steden buiten de grote centra melden dat de toestroom van remote workers helpt om de vraag naar huurwoningen buiten Madrid en Barcelona te stabiliseren.
Voor teams die zich bezighouden met wereldwijde mobiliteit biedt Spanje nu een betaalbare Europese uitvalsbasis met goede luchtverbindingen en lagere kosten van levensonderhoud dan Frankrijk of Duitsland. Bedrijven die volledig remote personeel inzetten, kunnen de administratieve rompslomp van een Spaanse loonlijst vermijden, mits werknemers binnen de grens van 20 procent lokaal inkomen blijven. Talentmanagers moeten echter wel alert blijven op risico’s rond vaste vestiging en sociale zekerheid, vooral als nomaden lokaal personeel gaan aansturen of de omzetgrens overschrijden.
Vooruitkijkend is de overheid van plan om het online aanvraagproces te vereenvoudigen via een centraal portaal (UGE) en de consulaire verwerking terug te brengen tot tien werkdagen. Als deze verbeteringen worden doorgevoerd, kan Spanje zijn positie als dé Europese bestemming voor locatie-onafhankelijke professionals verder versterken.
Bron: The Economic Times
