Op 22 april 2026 heeft de Zwitserse Bondsraad een openbare consultatie geopend over gerichte wijzigingen in de Wet op Buitenlanders en Integratie (WBI). Volgens het ontwerp moeten niet-EU/EFTA onderdanen die via gezinshereniging Zwitserland binnenkomen, zich registreren bij de kantonnale beroepsbegeleidingsdiensten en actief werk of onderwijs nastreven. De overheid verlengt bovendien de Perspecta-integratiepilot tot 2030 om de kantons te ondersteunen bij de implementatie van de nieuwe regels.
Deze maatregel is de nieuwste reactie van de regering op de toenemende politieke druk om de netto-immigratie te beperken, nadat het populaire initiatief "Nee tegen een Zwitserland van 10 miljoen" aan kracht won. Ambtenaren benadrukken dat de arbeidsmarkt – en niet de asielinstroom – de belangrijkste motor is van de bevolkingsgroei. Door het onderbenutte talent van inwoners beter te benutten, wil men de afhankelijkheid van extra buitenlandse arbeidskrachten verminderen en tegelijk bedrijven ondersteunen die kampen met aanhoudende tekorten aan vaardigheden.
![De Bondsraad stelt integratieplicht op arbeidsmarkt voor migranten met gezinshereniging voor]()
In de praktijk zullen kantonnale of gemeentelijke autoriteiten nieuwe gezinsherenigers zonder duidelijke werkvooruitzichten signaleren. Beroepsbegeleiders bieden hen vervolgens persoonlijk advies over opleidingsmogelijkheden, erkenning van buitenlandse diploma’s en het vinden van werk. Werkgevers profiteren van een gestroomlijnde pool van werkklare talenten die al in Zwitserland gevestigd zijn, wat de wervingsduur voor functies op middenniveau kan verkorten.
Voor professionals op het gebied van wereldwijde mobiliteit en HR betekent dit voorstel dat gezinsleden niet langer als een passieve immigratiecategorie kunnen worden gezien. Van hen wordt mogelijk verwacht – of worden zij aangemoedigd – om kort na aankomst betaald werk te zoeken, wat gevolgen heeft voor de planning van detacheringen, ondersteuning van partners en nalevingsverplichtingen.
Bedrijven doen er goed aan de consultatie, die loopt tot 12 augustus 2026, nauwlettend te volgen en zich voor te bereiden op aanpassingen in hun relocatiebeleid zodra de definitieve wetstekst is aangenomen.
Deze maatregel is de nieuwste reactie van de regering op de toenemende politieke druk om de netto-immigratie te beperken, nadat het populaire initiatief "Nee tegen een Zwitserland van 10 miljoen" aan kracht won. Ambtenaren benadrukken dat de arbeidsmarkt – en niet de asielinstroom – de belangrijkste motor is van de bevolkingsgroei. Door het onderbenutte talent van inwoners beter te benutten, wil men de afhankelijkheid van extra buitenlandse arbeidskrachten verminderen en tegelijk bedrijven ondersteunen die kampen met aanhoudende tekorten aan vaardigheden.
In de praktijk zullen kantonnale of gemeentelijke autoriteiten nieuwe gezinsherenigers zonder duidelijke werkvooruitzichten signaleren. Beroepsbegeleiders bieden hen vervolgens persoonlijk advies over opleidingsmogelijkheden, erkenning van buitenlandse diploma’s en het vinden van werk. Werkgevers profiteren van een gestroomlijnde pool van werkklare talenten die al in Zwitserland gevestigd zijn, wat de wervingsduur voor functies op middenniveau kan verkorten.
Voor professionals op het gebied van wereldwijde mobiliteit en HR betekent dit voorstel dat gezinsleden niet langer als een passieve immigratiecategorie kunnen worden gezien. Van hen wordt mogelijk verwacht – of worden zij aangemoedigd – om kort na aankomst betaald werk te zoeken, wat gevolgen heeft voor de planning van detacheringen, ondersteuning van partners en nalevingsverplichtingen.
Bedrijven doen er goed aan de consultatie, die loopt tot 12 augustus 2026, nauwlettend te volgen en zich voor te bereiden op aanpassingen in hun relocatiebeleid zodra de definitieve wetstekst is aangenomen.
