Australische bedrijven, universiteiten en migranten werden op 3 juli 2026 geconfronteerd met fors hogere kosten voor visa, nadat op 1 juli ingrijpende tariefverhogingen waren doorgevoerd en officieel waren vastgelegd in de regelgeving van het Ministerie van Binnenlandse Zaken. Op de eerste werkdag na de wijziging bestudeerden migratieadvocaten de nieuwe Visa Application Charge (VAC)-tarieven – volledig gepubliceerd op vrijdag door het Gold Coast-kantoor TIA Lawyers – en informeerden zij cliënten dat aanvragen met het ‘oude tarief’ die vóór middernacht op 30 juni waren ingediend, niet meer aangepast konden worden zonder de hogere kosten te veroorzaken.
Partnervisa kosten nu A$11.710 (tegenover A$9.365 eerder), terwijl het tarief voor het populaire Skills-in-Demand (subclass 482) werkvisum is gestegen van A$3.210 naar A$4.015. Studentenvisa stegen van A$2.000 naar A$2.500, waardoor Australië tot een van de duurste studiebestemmingen ter wereld behoort. Zelfs kortdurende Bridging-B visa – cruciaal voor internationale executives die het land moeten verlaten en opnieuw binnenkomen terwijl een regulier visum in behandeling is – zijn meer dan verdubbeld tot A$575.
De overheid stelt dat de verhoging de duurzaamheid van het migratieprogramma ondersteunt en de in de Federale Begroting 2026-27 aangekondigde inkomstenmaatregelen uitvoert. Werkgevers wijzen er echter op dat de stijging samenvalt met een hogere Temporary Skilled Migration Income Threshold (TSMIT) van A$79.423, wat de instapkosten verhoogt juist in een periode waarin veel sectoren kampen met looninflatie. HR-leiders in de bouw en technologie vertelden aan Global Mobility News dat zij mogelijk meer gaan inzetten op permanente verblijfsroutes of remote-first aanwervingen om de mobiliteitsbudgetten onder controle te houden.
![Australië verhoogt visumkosten met maximaal 25% voor alle categorieën]()
Voor global mobility managers is de boodschap duidelijk: budgetten gebaseerd op 2025-tarieven zijn niet meer actueel, afwijzingsrisico’s zijn kostbaarder omdat VAC’s niet worden terugbetaald, en talentacquisitieteams moeten de aanbodbrieven herzien om te voorkomen dat kandidaten die zelf de aanvraagkosten moeten betalen, worden afgeschrikt door de extra uitgaven. Financiële afdelingen zullen ook de voorzieningen voor lopende nominaties na 1 juli moeten aanpassen.
Specialistische relocation-dienstverleners melden een plotselinge toename van verzoeken om ‘kostencompensatie’-beleid om de impact te verzachten voor veelbelovende afgestudeerden en mid-career aanwervingen. Deze tariefverhoging is de grootste éénmalige stijging sinds de invoering van het huidige VAC-systeem in 2013 en geeft aan dat Canberra meer wil leunen op gebruikersfinanciering voor immigratieverwerking in plaats van op uitbreiding van het ambtenarenapparaat.
Organisaties die veel nominaties willen indienen in het programmajaar 2026-27 doen er verstandig aan om hun aanvragen vroeg in de cyclus in te dienen, voordat eventuele verdere tussentijdse indexeringen worden aangekondigd.
Partnervisa kosten nu A$11.710 (tegenover A$9.365 eerder), terwijl het tarief voor het populaire Skills-in-Demand (subclass 482) werkvisum is gestegen van A$3.210 naar A$4.015. Studentenvisa stegen van A$2.000 naar A$2.500, waardoor Australië tot een van de duurste studiebestemmingen ter wereld behoort. Zelfs kortdurende Bridging-B visa – cruciaal voor internationale executives die het land moeten verlaten en opnieuw binnenkomen terwijl een regulier visum in behandeling is – zijn meer dan verdubbeld tot A$575.
De overheid stelt dat de verhoging de duurzaamheid van het migratieprogramma ondersteunt en de in de Federale Begroting 2026-27 aangekondigde inkomstenmaatregelen uitvoert. Werkgevers wijzen er echter op dat de stijging samenvalt met een hogere Temporary Skilled Migration Income Threshold (TSMIT) van A$79.423, wat de instapkosten verhoogt juist in een periode waarin veel sectoren kampen met looninflatie. HR-leiders in de bouw en technologie vertelden aan Global Mobility News dat zij mogelijk meer gaan inzetten op permanente verblijfsroutes of remote-first aanwervingen om de mobiliteitsbudgetten onder controle te houden.
Voor global mobility managers is de boodschap duidelijk: budgetten gebaseerd op 2025-tarieven zijn niet meer actueel, afwijzingsrisico’s zijn kostbaarder omdat VAC’s niet worden terugbetaald, en talentacquisitieteams moeten de aanbodbrieven herzien om te voorkomen dat kandidaten die zelf de aanvraagkosten moeten betalen, worden afgeschrikt door de extra uitgaven. Financiële afdelingen zullen ook de voorzieningen voor lopende nominaties na 1 juli moeten aanpassen.
Specialistische relocation-dienstverleners melden een plotselinge toename van verzoeken om ‘kostencompensatie’-beleid om de impact te verzachten voor veelbelovende afgestudeerden en mid-career aanwervingen. Deze tariefverhoging is de grootste éénmalige stijging sinds de invoering van het huidige VAC-systeem in 2013 en geeft aan dat Canberra meer wil leunen op gebruikersfinanciering voor immigratieverwerking in plaats van op uitbreiding van het ambtenarenapparaat.
Organisaties die veel nominaties willen indienen in het programmajaar 2026-27 doen er verstandig aan om hun aanvragen vroeg in de cyclus in te dienen, voordat eventuele verdere tussentijdse indexeringen worden aangekondigd.
Bron: TIA Lawyers
