
W długo oczekiwanej opinii (nr 505594) z 13 listopada 2025 roku, opublikowanej w Dzienniku Urzędowym 16 listopada, francuski Conseil d’État wyjaśnił relacje między francusko-marokańskim porozumieniem pracy z 1987 roku a francuskim kodeksem imigracyjnym. Najwyższy sąd potwierdził, że prefektury mogą odmówić wydania lub cofnąć kartę pobytu pracowniczego obywatelom Maroka, którzy popełnili przestępstwa fałszerstwa lub oszustwa tożsamości, wymienione w artykułach 441-1 i 441-2 Kodeksu karnego – mimo że umowa dwustronna gwarantuje Marokańczykom roczną, odnawialną kartę pobytu.
Decyzja ta kończy lata prawnej niepewności, którą wykorzystywały sieci fałszerzy produkujące podrobione dyplomy i umowy o pracę. Prefektury muszą nadal respektować traktat, ale tylko w zakresie „nieuregulowanym przez prawo krajowe” – podkreślił sąd. Tam, gdzie francuskie prawo wprowadziło surowsze przepisy dotyczące integralności, jak nowelizacje CESEDA z 2023 roku w ramach programu „Zero-Fraud”, obowiązują one, o ile są zgodne z celem traktatu.
Dla pracodawców zatrudniających marokańskie talenty w ramach Talent Passport lub standardowych zezwoleń na pracę, stawka zgodności właśnie wzrosła. Jakość weryfikacji dokumentów będzie miała kluczowe znaczenie przy akceptacji wniosków, a zespoły ds. mobilności powinny wprowadzić do umów o pracę wyraźne klauzule dotyczące ujawniania oszustw. Pracownicy skazani za wymienione przestępstwa ryzykują utratę karty pobytu, a tym samym prawa do pracy; pracodawcy powinni przygotować plany awaryjne, by uniknąć nagłych braków kadrowych.
Kancelarie prawne przewidują, że opinia wpłynie na inne umowy dwustronne (np. z Tunezją i Algierią) zawierające podobne zapisy. Tymczasem prefektury zostały zobowiązane do ponownego rozpatrzenia zaległych spraw w świetle nowych wytycznych, co może chwilowo wydłużyć czas rozpatrywania, ale ostatecznie usprawni proces, eliminując niejasności.
Koncerny międzynarodowe powinny przeprowadzić audyt dokumentacji marokańskich pracowników delegowanych oraz poinformować centra usług HR o zaostrzonej kontroli. Pracownicy powinni zostać uświadomieni, że nawet drobne wyroki za fałszerstwo mogą teraz zagrozić ich statusowi imigracyjnemu we Francji.
Decyzja ta kończy lata prawnej niepewności, którą wykorzystywały sieci fałszerzy produkujące podrobione dyplomy i umowy o pracę. Prefektury muszą nadal respektować traktat, ale tylko w zakresie „nieuregulowanym przez prawo krajowe” – podkreślił sąd. Tam, gdzie francuskie prawo wprowadziło surowsze przepisy dotyczące integralności, jak nowelizacje CESEDA z 2023 roku w ramach programu „Zero-Fraud”, obowiązują one, o ile są zgodne z celem traktatu.
Dla pracodawców zatrudniających marokańskie talenty w ramach Talent Passport lub standardowych zezwoleń na pracę, stawka zgodności właśnie wzrosła. Jakość weryfikacji dokumentów będzie miała kluczowe znaczenie przy akceptacji wniosków, a zespoły ds. mobilności powinny wprowadzić do umów o pracę wyraźne klauzule dotyczące ujawniania oszustw. Pracownicy skazani za wymienione przestępstwa ryzykują utratę karty pobytu, a tym samym prawa do pracy; pracodawcy powinni przygotować plany awaryjne, by uniknąć nagłych braków kadrowych.
Kancelarie prawne przewidują, że opinia wpłynie na inne umowy dwustronne (np. z Tunezją i Algierią) zawierające podobne zapisy. Tymczasem prefektury zostały zobowiązane do ponownego rozpatrzenia zaległych spraw w świetle nowych wytycznych, co może chwilowo wydłużyć czas rozpatrywania, ale ostatecznie usprawni proces, eliminując niejasności.
Koncerny międzynarodowe powinny przeprowadzić audyt dokumentacji marokańskich pracowników delegowanych oraz poinformować centra usług HR o zaostrzonej kontroli. Pracownicy powinni zostać uświadomieni, że nawet drobne wyroki za fałszerstwo mogą teraz zagrozić ich statusowi imigracyjnemu we Francji.
Źródło: UNSA – Veille Journal Officiel