Seria relacji z pierwszej ręki opublikowana dziś rano przez rzymski portal Fanpage.it ujawnia prawdziwy koszt ludzki flagowego włoskiego programu migracji zarobkowej, Decreto Flussi. Śledztwo koncentruje się na Ananie, 22-letnim Banglijczyku, który zapłacił pośrednikom równowartość 25 000 euro za obietnicę pracy w hotelu w Salerno oraz wizę w ramach limitu na 2024 rok. Po przylocie na lotnisko Rzym-Fiumicino z ważną wizą, kontakt, który miał go odprowadzić do prefektury, zniknął. W ciągu kilku tygodni hotel wycofał „nulla osta” (zezwolenie na pracę), a Anan, mimo desperackich prób znalezienia legalnego zatrudnienia, znalazł się w sytuacji nieregularnej.
Prawnicy i pracownicy organizacji pozarządowych, z którymi rozmawiał Fanpage, szacują, że tylko 7–13 procent zezwoleń na pracę przyznanych w ramach ostatnich dekretów kwotowych faktycznie przekształca się w pozwolenia na pobyt, pozostawiając co roku dziesiątki tysięcy osób w zawieszeniu. Obecne przepisy dają pracodawcy, a nie pracownikowi, pełną kontrolę nad podpisaniem ostatecznej umowy w urzędzie imigracyjnym, co pozwala nieuczciwym pośrednikom po prostu zniknąć, unieważniając wizę i wpędzając migrantów w długi.
![25 000 euro za pracę w Rzymie? Pracownicy migracyjni ujawniają luki w eksploatacji w włoskim Decreto Flussi]()
Artykuł opisuje także podobne historie pracowników z Bangladeszu i Afryki Północnej z całych Włoch. Niektórzy zapłacili „brokerom” nawet do 30 000 euro, inni odkryli, że firma widniejąca na ich wizie w ogóle nie istnieje. Organizacje takie jak ARCI i ASGI podkreślają, że system kwotowy sprzyja handlowi ludźmi, ponieważ w krajach pochodzenia nie ma publicznego rejestru kwalifikacji; rekrutacja odbywa się więc przez nieprzejrzyste sieci osobiste, które pobierają wygórowane opłaty. Kilku posłów zapowiedziało poprawki, które przeniosłyby odpowiedzialność za podpisanie umów na certyfikowane agencje zatrudnienia oraz wprowadziłyby gwarancje depozytowe chroniące przed oszustwami.
Dla międzynarodowych korporacji i menedżerów ds. relokacji ten materiał jest sygnałem alarmowym: włoskie oddziały korzystające z zatrudnienia w ramach Decreto Flussi mogą wkrótce stanąć przed surowszymi wymogami due diligence, dłuższymi kontrolami sponsorów oraz potencjalną współodpowiedzialnością za nadużycia. Pracodawcy powinni przeprowadzić audyt swoich pośredników pracy, zaplanować więcej czasu na wizyty w prefekturze oraz rozważyć alternatywne kategorie zezwoleń – takie jak Niebieska Karta UE czy nowa wiza dla cyfrowych nomadów – do czasu wprowadzenia reform.
Tymczasem eksperci zalecają, aby nowo przybyli pracownicy otrzymywali wielojęzyczne pakiety powitalne wyjaśniające ośmiodniowy termin na podpisanie umowy, sposób uzyskania numeru podatkowego oraz informacje, gdzie znaleźć bezpłatną pomoc prawną w przypadku problemów z pracodawcą.
Prawnicy i pracownicy organizacji pozarządowych, z którymi rozmawiał Fanpage, szacują, że tylko 7–13 procent zezwoleń na pracę przyznanych w ramach ostatnich dekretów kwotowych faktycznie przekształca się w pozwolenia na pobyt, pozostawiając co roku dziesiątki tysięcy osób w zawieszeniu. Obecne przepisy dają pracodawcy, a nie pracownikowi, pełną kontrolę nad podpisaniem ostatecznej umowy w urzędzie imigracyjnym, co pozwala nieuczciwym pośrednikom po prostu zniknąć, unieważniając wizę i wpędzając migrantów w długi.
Artykuł opisuje także podobne historie pracowników z Bangladeszu i Afryki Północnej z całych Włoch. Niektórzy zapłacili „brokerom” nawet do 30 000 euro, inni odkryli, że firma widniejąca na ich wizie w ogóle nie istnieje. Organizacje takie jak ARCI i ASGI podkreślają, że system kwotowy sprzyja handlowi ludźmi, ponieważ w krajach pochodzenia nie ma publicznego rejestru kwalifikacji; rekrutacja odbywa się więc przez nieprzejrzyste sieci osobiste, które pobierają wygórowane opłaty. Kilku posłów zapowiedziało poprawki, które przeniosłyby odpowiedzialność za podpisanie umów na certyfikowane agencje zatrudnienia oraz wprowadziłyby gwarancje depozytowe chroniące przed oszustwami.
Dla międzynarodowych korporacji i menedżerów ds. relokacji ten materiał jest sygnałem alarmowym: włoskie oddziały korzystające z zatrudnienia w ramach Decreto Flussi mogą wkrótce stanąć przed surowszymi wymogami due diligence, dłuższymi kontrolami sponsorów oraz potencjalną współodpowiedzialnością za nadużycia. Pracodawcy powinni przeprowadzić audyt swoich pośredników pracy, zaplanować więcej czasu na wizyty w prefekturze oraz rozważyć alternatywne kategorie zezwoleń – takie jak Niebieska Karta UE czy nowa wiza dla cyfrowych nomadów – do czasu wprowadzenia reform.
Tymczasem eksperci zalecają, aby nowo przybyli pracownicy otrzymywali wielojęzyczne pakiety powitalne wyjaśniające ośmiodniowy termin na podpisanie umowy, sposób uzyskania numeru podatkowego oraz informacje, gdzie znaleźć bezpłatną pomoc prawną w przypadku problemów z pracodawcą.
Źródło: Fanpage.it
