Długo oczekiwana nowelizacja niemieckiej Ustawy o pobycie weszła w życie 1 stycznia 2026 roku, nakładając na firmy zatrudniające cudzoziemców spoza UE nowy obowiązek informacyjny. Zgodnie z §45c AufenthG, pracodawcy muszą najpóźniej w pierwszym dniu pracy nowego pracownika przekazać mu pisemną informację o prawie do bezpłatnego doradztwa z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych, świadczonego przez ogólnokrajową sieć „Faire Integration”.
Przepis dotyczy wyłącznie pracowników rekrutowanych spoza Niemiec, którzy otrzymują niemiecką umowę o pracę. Nie obejmuje on obecnych pracowników ani transferów wewnątrzkrajowych. Brak przekazania informacji może skutkować karami administracyjnymi i utrudnić przyszłe kontrole wizowe.
![Nowy obowiązek pracodawcy: informowanie zagranicznych pracowników o bezpłatnej usłudze doradczej „Faire Integration”]()
„Faire Integration” została oficjalnie wyznaczona przez Ministerstwo Pracy 19 grudnia 2025 roku jako odpowiedzialna instytucja. Sieć działa w 16 landach i oferuje wielojęzyczne porady dotyczące m.in. wynagrodzenia za nadgodziny czy składek na ubezpieczenia społeczne – obszarów, w których nowo przybyli pracownicy często czują się niepewnie. Dla działów HR najlepszą praktyką jest dołączenie informacji jako aneksu do umowy, który pracownik podpisuje, co tworzy jasny ślad zgodności z przepisami.
Specjaliści ds. mobilności międzynarodowej pozytywnie oceniają ten krok jako element sprawiedliwszego traktowania migrantów, ale zwracają uwagę, że to kolejny dokument dołączany do już i tak obszernych pakietów powitalnych. Niektóre korporacje integrują ten dokument z cyfrowymi procesami podpisywania umów, inne szkolą firmy relokacyjne, by przekazywały ulotkę podczas odbioru z lotniska. Z czasem przewiduje się, że obowiązek ten zostanie włączony do rutynowych kontroli prowadzonych przez urzędy ds. imigracji, podobnie jak istniejące obowiązki zgłoszeniowe wynikające z ustawy o delegowaniu pracowników.
Praktyczna wskazówka: Pracodawcy powinni pobrać oficjalny dwujęzyczny wzór z strony Ministerstwa Pracy; wersje własne muszą zawierać nazwę, adres pocztowy i numer telefonu najbliższego centrum doradczego oraz link do www.faire-integration.de.
Przepis dotyczy wyłącznie pracowników rekrutowanych spoza Niemiec, którzy otrzymują niemiecką umowę o pracę. Nie obejmuje on obecnych pracowników ani transferów wewnątrzkrajowych. Brak przekazania informacji może skutkować karami administracyjnymi i utrudnić przyszłe kontrole wizowe.
„Faire Integration” została oficjalnie wyznaczona przez Ministerstwo Pracy 19 grudnia 2025 roku jako odpowiedzialna instytucja. Sieć działa w 16 landach i oferuje wielojęzyczne porady dotyczące m.in. wynagrodzenia za nadgodziny czy składek na ubezpieczenia społeczne – obszarów, w których nowo przybyli pracownicy często czują się niepewnie. Dla działów HR najlepszą praktyką jest dołączenie informacji jako aneksu do umowy, który pracownik podpisuje, co tworzy jasny ślad zgodności z przepisami.
Specjaliści ds. mobilności międzynarodowej pozytywnie oceniają ten krok jako element sprawiedliwszego traktowania migrantów, ale zwracają uwagę, że to kolejny dokument dołączany do już i tak obszernych pakietów powitalnych. Niektóre korporacje integrują ten dokument z cyfrowymi procesami podpisywania umów, inne szkolą firmy relokacyjne, by przekazywały ulotkę podczas odbioru z lotniska. Z czasem przewiduje się, że obowiązek ten zostanie włączony do rutynowych kontroli prowadzonych przez urzędy ds. imigracji, podobnie jak istniejące obowiązki zgłoszeniowe wynikające z ustawy o delegowaniu pracowników.
Praktyczna wskazówka: Pracodawcy powinni pobrać oficjalny dwujęzyczny wzór z strony Ministerstwa Pracy; wersje własne muszą zawierać nazwę, adres pocztowy i numer telefonu najbliższego centrum doradczego oraz link do www.faire-integration.de.
Źródło: IHK Frankfurt am Main
