W rozmowie z Welt am Sonntag 3 stycznia austriacki komisarz ds. wewnętrznych Magnus Brunner ujawnił, że w pierwszych trzech kwartałach 2025 roku deportacje z UE osiągnęły 27% nakazanych powrotów, w porównaniu do 19% w 2023 roku, co jest najwyższym wynikiem od 2019 roku.
Brunner przypisał ten wzrost niedawno przyjętym reformom migracyjnym i azylowym — procedurom przyspieszonym, zwiększeniu zdolności detencyjnych oraz zacieśnionej współpracy z krajami pochodzenia. Mimo to podkreślił, że wskaźnik ten jest „wciąż daleki od wystarczającego” i zapowiedział dalsze naciski na państwa członkowskie, aby przyspieszyły deportacje oraz utworzyły ośrodki przetwarzania w krajach trzecich.
![Austriacki komisarz UE podkreśla rekordowo wysoki, 27-procentowy wskaźnik deportacji w całej Unii]()
Dla Austrii, która odnotowała 35% spadek liczby wniosków o azyl w ubiegłym roku, surowsze egzekwowanie przepisów na poziomie UE zmniejsza zachęty do „azylowego shoppingu” i może odciążyć administrację regionalną. Firmy zatrudniające obywateli państw trzecich, których wnioski zostały odrzucone, powinny zweryfikować zapisy dotyczące rozwiązania umów i repatriacji, aby pozostać w zgodzie z prawem pracy.
Zespoły ds. mobilności międzynarodowej muszą również monitorować potencjalne skutki uboczne, takie jak wydłużone kontrole bezpieczeństwa dla niektórych narodowości oraz zaostrzone kontrole dokumentów na granicach strefy Schengen — czynniki, które mogą wydłużyć proces wdrażania pracowników lub skomplikować plany podróży służbowych.
Brunner przypisał ten wzrost niedawno przyjętym reformom migracyjnym i azylowym — procedurom przyspieszonym, zwiększeniu zdolności detencyjnych oraz zacieśnionej współpracy z krajami pochodzenia. Mimo to podkreślił, że wskaźnik ten jest „wciąż daleki od wystarczającego” i zapowiedział dalsze naciski na państwa członkowskie, aby przyspieszyły deportacje oraz utworzyły ośrodki przetwarzania w krajach trzecich.
Dla Austrii, która odnotowała 35% spadek liczby wniosków o azyl w ubiegłym roku, surowsze egzekwowanie przepisów na poziomie UE zmniejsza zachęty do „azylowego shoppingu” i może odciążyć administrację regionalną. Firmy zatrudniające obywateli państw trzecich, których wnioski zostały odrzucone, powinny zweryfikować zapisy dotyczące rozwiązania umów i repatriacji, aby pozostać w zgodzie z prawem pracy.
Zespoły ds. mobilności międzynarodowej muszą również monitorować potencjalne skutki uboczne, takie jak wydłużone kontrole bezpieczeństwa dla niektórych narodowości oraz zaostrzone kontrole dokumentów na granicach strefy Schengen — czynniki, które mogą wydłużyć proces wdrażania pracowników lub skomplikować plany podróży służbowych.
Źródło: The International
