Nowelizacja zgłoszona przez koalicję rządzącą, która miała zostać przyjęta przez parlament przed przerwą świąteczną, weszła w życie 1 stycznia 2026 roku. Ogranicza ona możliwość podejmowania pracy na tzw. „geringfügig” (prace marginalne) przez osoby pobierające zasiłek dla bezrobotnych (Arbeitslosengeld) lub pomoc w sytuacjach kryzysowych (Notstandshilfe). Zgodnie z nowymi przepisami, tylko dwie grupy beneficjentów mogą zarabiać do limitu pracy marginalnej przez maksymalnie 26 tygodni:
• osoby długotrwale bezrobotne, które pobierały zasiłek przez co najmniej 365 dni z rzędu;
• osoby powracające po co najmniej rocznym okresie choroby, rehabilitacji lub wsparcia w przekwalifikowaniu.
Co istotne dla mobilności międzynarodowej, prawo obejmuje również obywateli spoza UE posiadających prawo do pracy, w tym członków rodzin na kartach Red-White-Red plus, którzy mogą ubiegać się o świadczenia po zakończeniu kontraktu. Osoby spoza tych dwóch uprzywilejowanych grup nie mogą już podejmować dodatkowych prac podczas pobierania zasiłku, co zmusza je do wyboru między utrzymaniem pracy marginalnej a korzystaniem z pomocy państwa.
![W Austrii wchodzą w życie surowsze przepisy dotyczące łączenia zasiłku dla bezrobotnych z pracą dodatkową]()
W praktyce pracownicy zagraniczni kończący lokalne kontrakty – na przykład po zakończeniu projektu budowy zakładu – często rejestrują się w Publicznej Służbie Zatrudnienia (AMS), szukając kolejnego zlecenia. Dotychczas mogli utrzymać kilka godzin konsultacji u tego samego pracodawcy w ramach mini-pracy. Ta możliwość została ograniczona, co skłania firmy do przemyślenia strategii zakończenia współpracy i rozważenia wypłat odpraw, które zniwelują lukę dochodową.
Doradcy podatkowi i imigracyjni podkreślają, że naruszenie nowych przepisów może skutkować koniecznością zwrotu świadczeń oraz utratą prawa do przyszłych zasiłków. Działy HR powinny wcześniej informować odchodzących pracowników i tam, gdzie to możliwe, przekształcać umowy marginalne w pełnoprawne, ubezpieczone zatrudnienie na część etatu.
AMS planuje opublikować szczegółowe wytyczne w lutym; do tego czasu regionalne oddziały mogą różnie interpretować przypadki graniczne. Menedżerowie ds. mobilności powinni więc śledzić orzecznictwo i w razie potrzeby uzyskiwać pisemne decyzje, gdy kontrakty kończą się w okresie przejściowym.
• osoby długotrwale bezrobotne, które pobierały zasiłek przez co najmniej 365 dni z rzędu;
• osoby powracające po co najmniej rocznym okresie choroby, rehabilitacji lub wsparcia w przekwalifikowaniu.
Co istotne dla mobilności międzynarodowej, prawo obejmuje również obywateli spoza UE posiadających prawo do pracy, w tym członków rodzin na kartach Red-White-Red plus, którzy mogą ubiegać się o świadczenia po zakończeniu kontraktu. Osoby spoza tych dwóch uprzywilejowanych grup nie mogą już podejmować dodatkowych prac podczas pobierania zasiłku, co zmusza je do wyboru między utrzymaniem pracy marginalnej a korzystaniem z pomocy państwa.
W praktyce pracownicy zagraniczni kończący lokalne kontrakty – na przykład po zakończeniu projektu budowy zakładu – często rejestrują się w Publicznej Służbie Zatrudnienia (AMS), szukając kolejnego zlecenia. Dotychczas mogli utrzymać kilka godzin konsultacji u tego samego pracodawcy w ramach mini-pracy. Ta możliwość została ograniczona, co skłania firmy do przemyślenia strategii zakończenia współpracy i rozważenia wypłat odpraw, które zniwelują lukę dochodową.
Doradcy podatkowi i imigracyjni podkreślają, że naruszenie nowych przepisów może skutkować koniecznością zwrotu świadczeń oraz utratą prawa do przyszłych zasiłków. Działy HR powinny wcześniej informować odchodzących pracowników i tam, gdzie to możliwe, przekształcać umowy marginalne w pełnoprawne, ubezpieczone zatrudnienie na część etatu.
AMS planuje opublikować szczegółowe wytyczne w lutym; do tego czasu regionalne oddziały mogą różnie interpretować przypadki graniczne. Menedżerowie ds. mobilności powinni więc śledzić orzecznictwo i w razie potrzeby uzyskiwać pisemne decyzje, gdy kontrakty kończą się w okresie przejściowym.
