Włoska Agenzia delle Entrate wydała interpretację nr 2/2026, która wyjaśnia, że włoski inżynier powracający do kraju i pracujący w pełni zdalnie dla nowego zagranicznego pracodawcy może skorzystać z odnowionego reżimu podatkowego Impatriati od roku podatkowego 2026. Odpowiedź, opublikowana 12 stycznia i szeroko analizowana przez doradców podatkowych 15 stycznia, rozwiewa wątpliwości dotyczące tego, czy praca zdalna wykonywana transgranicznie spełnia kryterium „działalności na terytorium Włoch” wprowadzone przez Dekret-Law 209/2023. (studiodorighelli.it)
Najważniejsze informacje:
• Warunkiem jest rezydencja podatkowa we Włoszech oraz faktyczne wykonywanie pracy na terytorium kraju, niezależnie od lokalizacji pracodawcy.
• Ulga podatkowa w wysokości 50% dochodu (w porównaniu do 70% według poprzednich przepisów) obowiązuje przez pięć lat, pod warunkiem, że pracownik nie był rezydentem przez co najmniej trzy z ostatnich siedmiu lat i posiada wykształcenie na poziomie licencjata.
• Jeśli pracodawca nie może zastosować ulgi bezpośrednio w wynagrodzeniu, pracownik może odliczyć ją w rocznym zeznaniu podatkowym.
![Urząd skarbowy potwierdza: ulga „Impatriate” dotyczy także zdalnych pracowników zagranicznych firm]()
Znaczenie dla firm:
Międzynarodowe korporacje zarządzające wirtualnymi pulami talentów mogą teraz bez obaw oddelegowywać włoskich pracowników do kraju, nie tracąc efektywności podatkowej. Zespoły ds. mobilności powinny zaktualizować prognozy kosztów delegacji oraz instrukcje dotyczące rozliczeń płacowych, uwzględniając obniżoną ulgę do 50% oraz nowy obowiązek cyfrowego monitorowania dni obecności.
Praktyczne wskazówki:
• Pracownicy zdalni muszą dokumentować faktyczne dni pracy we Włoszech (logi VPN, dokumenty podróży).
• Działy HR powinny wystawiać włoskie paski płac lub zaświadczenia o pobraniu zaliczek, nawet jeśli umowa o pracę podlega prawu zagranicznemu.
• Firmy powinny ponownie ocenić ryzyko powstania stałego zakładu, ponieważ interpretacja dotyczy opodatkowania osobistego, a nie powiązań korporacyjnych.
Perspektywy strategiczne:
Decyzja może przyspieszyć napływ wniosków o pracę z Włoch od talentów z diaspory. Regiony oferujące dodatkowe zachęty, takie jak Calabria z grantem relokacyjnym w wysokości 1000 euro, mogą na tym skorzystać.
Najważniejsze informacje:
• Warunkiem jest rezydencja podatkowa we Włoszech oraz faktyczne wykonywanie pracy na terytorium kraju, niezależnie od lokalizacji pracodawcy.
• Ulga podatkowa w wysokości 50% dochodu (w porównaniu do 70% według poprzednich przepisów) obowiązuje przez pięć lat, pod warunkiem, że pracownik nie był rezydentem przez co najmniej trzy z ostatnich siedmiu lat i posiada wykształcenie na poziomie licencjata.
• Jeśli pracodawca nie może zastosować ulgi bezpośrednio w wynagrodzeniu, pracownik może odliczyć ją w rocznym zeznaniu podatkowym.
Znaczenie dla firm:
Międzynarodowe korporacje zarządzające wirtualnymi pulami talentów mogą teraz bez obaw oddelegowywać włoskich pracowników do kraju, nie tracąc efektywności podatkowej. Zespoły ds. mobilności powinny zaktualizować prognozy kosztów delegacji oraz instrukcje dotyczące rozliczeń płacowych, uwzględniając obniżoną ulgę do 50% oraz nowy obowiązek cyfrowego monitorowania dni obecności.
Praktyczne wskazówki:
• Pracownicy zdalni muszą dokumentować faktyczne dni pracy we Włoszech (logi VPN, dokumenty podróży).
• Działy HR powinny wystawiać włoskie paski płac lub zaświadczenia o pobraniu zaliczek, nawet jeśli umowa o pracę podlega prawu zagranicznemu.
• Firmy powinny ponownie ocenić ryzyko powstania stałego zakładu, ponieważ interpretacja dotyczy opodatkowania osobistego, a nie powiązań korporacyjnych.
Perspektywy strategiczne:
Decyzja może przyspieszyć napływ wniosków o pracę z Włoch od talentów z diaspory. Regiony oferujące dodatkowe zachęty, takie jak Calabria z grantem relokacyjnym w wysokości 1000 euro, mogą na tym skorzystać.
