16. szczyt Indie-UE, który odbędzie się we wtorek, ma przynieść długo oczekiwane „Partnerstwo w zakresie mobilności i migracji” – poinformowali wysokiej rangi urzędnicy w rozmowie z The Economic Times pod koniec 25 stycznia 2026 r. (m.economictimes.com). Porozumienie to połączy dotychczasowe dwustronne umowy, które Indie mają z Niemcami, Francją, Portugalią, Finlandią i innymi krajami, tworząc jednolity system obejmujący całą Unię Europejską.
Według projektu, do którego mieli dostęp negocjatorzy, państwa członkowskie UE zobowiążą się do wydania rocznie do 100 000 wieloletnich pozwoleń na pracę oraz co najmniej 35 000 pozwoleń na pobyt dla absolwentów z Indii przez najbliższe pięć lat. W zamian Indie uproszczą weryfikację kwalifikacji za pomocą nowego Narodowego Paszportu Umiejętności oraz zgodzą się na szybki powrót osób przebywających nielegalnie.
Porozumienie odzwierciedla kurczący się rynek pracy w Europie. Eurostat prognozuje, że liczba osób w wieku produkcyjnym w UE spadnie o 6 milionów między 2025 a 2030 rokiem, a samych Niemiec czeka deficyt 400 000 wykwalifikowanych pracowników rocznie. Indyjscy inżynierowie, pielęgniarki i pracownicy branży hotelarskiej już teraz wypełniają wiele z tych luk; nowe porozumienie uczyni ścieżki migracji bardziej przejrzystymi i, co kluczowe, umożliwi ich przenoszenie między krajami UE.
![Indyjsko-Unijny Pakt Mobilności na Szczycie 27 stycznia, Otwarcie Nowych Dróg do Pracy i Nauki]()
Dla indyjskich studentów umowa gwarantuje automatyczne wizy na 12 miesięcy po ukończeniu studiów na poszukiwanie pracy oraz uznanie indyjskich tytułów magisterskich w ramach systemu bolońskiego. Uczelnie z Irlandii, Polski i Holandii – które chcą zmniejszyć zależność od chińskich studentów – intensywnie lobbowały za tymi ustępstwami.
Menadżerowie ds. mobilności korporacyjnej powinni przygotować się na podwójne wymogi: zasady dotyczące niebieskiej karty UE będą obowiązywać równolegle z krajowymi limitami co najmniej do 2028 roku. Eksperci zalecają aktualizację globalnych systemów HRIS, aby uwzględniały ważność pozwoleń w 27 jurysdykcjach oraz zaplanowanie budżetu na nowe protokoły koordynacji zabezpieczenia społecznego, które będą towarzyszyć porozumieniu.
Po podpisaniu umowa musi zostać ratyfikowana przez Parlament Europejski oraz Radę Ministrów Indii; obie strony dążą do tymczasowego wejścia w życie od 1 lipca 2026 roku. Firmy planujące delegacje w połowie roku powinny więc uważnie śledzić harmonogram wdrożenia.
Według projektu, do którego mieli dostęp negocjatorzy, państwa członkowskie UE zobowiążą się do wydania rocznie do 100 000 wieloletnich pozwoleń na pracę oraz co najmniej 35 000 pozwoleń na pobyt dla absolwentów z Indii przez najbliższe pięć lat. W zamian Indie uproszczą weryfikację kwalifikacji za pomocą nowego Narodowego Paszportu Umiejętności oraz zgodzą się na szybki powrót osób przebywających nielegalnie.
Porozumienie odzwierciedla kurczący się rynek pracy w Europie. Eurostat prognozuje, że liczba osób w wieku produkcyjnym w UE spadnie o 6 milionów między 2025 a 2030 rokiem, a samych Niemiec czeka deficyt 400 000 wykwalifikowanych pracowników rocznie. Indyjscy inżynierowie, pielęgniarki i pracownicy branży hotelarskiej już teraz wypełniają wiele z tych luk; nowe porozumienie uczyni ścieżki migracji bardziej przejrzystymi i, co kluczowe, umożliwi ich przenoszenie między krajami UE.
Dla indyjskich studentów umowa gwarantuje automatyczne wizy na 12 miesięcy po ukończeniu studiów na poszukiwanie pracy oraz uznanie indyjskich tytułów magisterskich w ramach systemu bolońskiego. Uczelnie z Irlandii, Polski i Holandii – które chcą zmniejszyć zależność od chińskich studentów – intensywnie lobbowały za tymi ustępstwami.
Menadżerowie ds. mobilności korporacyjnej powinni przygotować się na podwójne wymogi: zasady dotyczące niebieskiej karty UE będą obowiązywać równolegle z krajowymi limitami co najmniej do 2028 roku. Eksperci zalecają aktualizację globalnych systemów HRIS, aby uwzględniały ważność pozwoleń w 27 jurysdykcjach oraz zaplanowanie budżetu na nowe protokoły koordynacji zabezpieczenia społecznego, które będą towarzyszyć porozumieniu.
Po podpisaniu umowa musi zostać ratyfikowana przez Parlament Europejski oraz Radę Ministrów Indii; obie strony dążą do tymczasowego wejścia w życie od 1 lipca 2026 roku. Firmy planujące delegacje w połowie roku powinny więc uważnie śledzić harmonogram wdrożenia.
Źródło: The Economic Times
