Belgijski Trybunał Konstytucyjny zawiesza kluczowe elementy „najostrzejszej polityki migracyjnej” rządu

26 lutego 2026 roku belgijski Trybunał Konstytucyjny zadał poważny cios federalnej koalicji, zawieszając kilka kluczowych elementów pakietu azylowego z lipca i sierpnia 2025 roku, który premier Bart De Wever określił jako „najostrzejszą politykę migracyjną w historii Belgii”. W dwóch odrębnych postanowieniach tymczasowych Trybunał uznał, że zaostrzone zasady łączenia rodzin oraz nowe ograniczenia dotyczące przyjmowania niektórych wnioskodawców o azyl mogą naruszać dyrektywy UE oraz przepisy dotyczące praw podstawowych. Najwięcej uwagi wzbudził kontrowersyjny dwuletni okres oczekiwania oraz znacznie wyższe progi dochodowe dla beneficjentów ochrony uzupełniającej, którzy chcą sprowadzić do Belgii małżonków lub dzieci. Sędziowie wskazali na „poważne przesłanki” świadczące o nieproporcjonalności tych środków i skierowali pięć pytań wstępnych do Trybunału Sprawiedliwości UE; belgijskie przepisy pozostają zawieszone do czasu wydania wytycznych przez Luksemburg, co może potrwać wiele miesięcy. Zawieszenie ma natychmiastowe, praktyczne konsekwencje dla zespołów zajmujących się mobilnością międzynarodową. Menedżerowie HR, którzy doradzali przesunięcie składania wniosków o pozwolenia dla członków rodzin, muszą wrócić do ram obowiązujących przed sierpniem 2025 roku — nie obowiązuje już dodatkowy okres oczekiwania, a niższy, sprzed 2025 roku próg dochodowy ponownie decyduje o wykazaniu środków utrzymania. Prawnicy imigracyjni ostrzegają jednak, że urzędy miejskie mogą potrzebować krótkiego czasu na dostosowanie się do nowych wytycznych. Firmy powinny uwzględnić 2-3 tygodniowy margines przy planowaniu dat rozpoczęcia pracy dla dotkniętych członków rodzin oraz przygotować się na ponowne składanie dokumentów, które wcześniej zostały odrzucone na podstawie zaostrzonych przepisów. Poza kwestią łączenia rodzin Trybunał zawiesił także przepisy ograniczające dostęp do ośrodków recepcyjnych dla osób, które już posiadają ochronę w innym kraju UE, oraz znoszące świadczenia pieniężne w wyjątkowych sytuacjach. Organizacje pozarządowe przyjęły wyrok jako „jasny sygnał”, że podstawowe prawa nie mogą być poświęcane dla celów politycznych, podczas gdy minister ds. migracji Anneleen Van Bossuyt podkreśliła, że orzeczenie dotyczy „tylko bardzo niewielkiej mniejszości” przypadków i przewiduje, że nadchodzący Pakt Migracyjny UE ostatecznie potwierdzi podejście rządu. Dla międzynarodowych pracodawców orzeczenie wprowadza upragnioną klarowność: na razie środowisko prawne wraca do dobrze znanych zasad sprzed 2025 roku. Niemniej jednak w latach 2026-27 można spodziewać się dalszych zmian, gdy Belgia będzie oczekiwać na wytyczne TSUE oraz wejście w życie nowego Paktu UE. Liderzy ds. mobilności globalnej powinni na bieżąco informować wewnętrznych interesariuszy o możliwych kolejnych zmianach oraz uwzględniać w prognozach kosztów delegacji rezerwy na opłaty prawne i tymczasowe zakwaterowanie na wypadek ponownych problemów z miejscami w ośrodkach recepcyjnych.