Opłata 100 tys. dolarów za wizę H-1B z czasów Trumpa zniechęca amerykańskich pracodawców i ogranicza napływ indyjskich specjalistów IT

Świeże dokumenty sądowe z USA opublikowane 28 lutego pokazują, że do tej pory tylko 70 pracodawców uiściło kontrowersyjną opłatę dodatkową w wysokości 100 000 USD – nałożoną pod koniec 2025 roku – za każde nowe zgłoszenie H-1B przekraczające próg 50 pracowników i 50% zatrudnienia cudzoziemców. Dane potwierdzają obawy indyjskich firm IT: wiele średnich amerykańskich firm konsultingowych odkłada lub odwołuje sponsoring wizowy, co ogranicza liczbę dostępnych miejsc pracy po stronie klienta dla obywateli Indii. Prawnicy imigracyjni podkreślają, że opłata, promowana przez administrację Trumpa jako sposób na „ochronę amerykańskich pracowników”, faktycznie podnosi całkowity koszt zatrudnienia specjalisty H-1B w pierwszym roku o 30–35%. Indyjskie talenty są ofiarą uboczną. Portal z ofertami pracy Dice odnotował 12% spadek nowych ogłoszeń oznaczonych H-1B od stycznia. Niektórzy pracodawcy przenoszą stanowiska do bliskich hubów, takich jak Toronto czy Guadalajara, albo proszą indyjskich konsultantów o pracę zdalną z Bengaluru na podstawie umów kontraktowych – co rodzi pytania o podatki związane z trwałą placówką dla indyjskich firm. Perspektywy polityczne: organizacje biznesowe lobują w Kongresie o zniesienie tej opłaty w budżecie na przyszły rok. Do tego czasu indyjskie firmy rekrutacyjne muszą dywersyfikować rynki docelowe i podnosić kwalifikacje talentów, przygotowując je do kanadyjskiego programu Global Talent Stream oraz brytyjskiej wizy Scale-up jako strategii zabezpieczających. Menedżerowie ds. mobilności powinni przeanalizować obecne procesy H-1B pod kątem ryzyka kosztowego, dostosować ceny umów z klientami zakładające dawną strukturę opłat oraz przygotować pracowników na dłuższy czas rozpatrywania wniosków, ponieważ faktury za opłaty wprowadzają dodatkową warstwę administracyjną.