Eksperci apelują do Australii o wyznaczenie celów imigracyjnych dla „stabilnej tymczasowej populacji”

Długoletnia debata na temat imigracji w Australii skupiała się głównie na liczbie netto migracji zagranicznej (NOM), jednak nowy raport z Australijskiego Uniwersytetu Narodowego wskazuje, że prawdziwym problemem jest **liczba osób na wizach tymczasowych**. Autorzy, profesor Alan Gamlen i demograf Peter McDonald, zauważają, że odsetek migrantów tymczasowych wzrósł z 2,7% populacji w 2010 roku do ponad 6% obecnie – tempo wzrostu szybsze niż w porównywalnych gospodarkach. Aby złagodzić presję na mieszkalnictwo, transport i służbę zdrowia, proponują, by Canberra wprowadziła **limit liczby tymczasowych rezydentów** i odpowiednio dostosowała przyjmowanie stałych mieszkańców. Raport opiera się na decyzji Kanady z 2024 roku, która ograniczyła udział tymczasowych rezydentów do 5% populacji. Choć posunięcie to zahamowało wzrost czynszów, wywołało też ostrzeżenia o niedoborach pracowników, co stanowi przestrogę. Gamlen i McDonald twierdzą, że Australia może uniknąć tych problemów, ustalając limit dopiero po przeanalizowaniu możliwości infrastruktury i zapotrzebowania na pracę. „Stabilna populacja tymczasowa” dałaby jasne sygnały planistom stanowym, uczelniom i pracodawcom, jednocześnie zapobiegając narastaniu „kolejek pracowników tymczasowych” z ograniczonymi możliwościami uzyskania stałego pobytu. Dla menedżerów ds. mobilności korporacyjnej propozycja ma duże znaczenie, ponieważ każdy limit wpłynie na liczbę wiz Subclass 482 Temporary Skill Shortage lub wiz working holiday, które można sponsorować rocznie. Firmy korzystające z zagranicznych pracowników na projekty mogą stanąć przed koniecznością bardziej rygorystycznego limitowania i przejścia na dłuższe formy sponsoringu lub przyspieszenia strategii lokalizacyjnych. Uczelnie będą musiały dostosować rekrutację do bardziej restrykcyjnych limitów wiz studenckich, stawiając na lepszej jakości, droższe grupy studentów zamiast na wzrost liczebny. Politycznie pomysł pojawia się w newralgicznym momencie. Rząd Albaneza już zaostrza zasady integralności i podnosi progi płacowe dla wiz dla wykwalifikowanych pracowników, podczas gdy partie opozycyjne wykorzystują obawy związane z kosztami życia, domagając się głębokich cięć. Przesuwając debatę z corocznych napływów na kwestię „tymczasowości”, autorzy chcą zaproponować wskaźnik, który odpowiada na obawy wyborców, nie hamując jednocześnie wzrostu gospodarczego. Niezależnie od tego, czy ministrowie zdecydują się na limit, raport sygnalizuje koniec ery nieograniczonej migracji krótkoterminowej i wskazuje, że planujący rynek pracy powinni przygotować się na sytuację, w której dostęp do wiz tymczasowych będzie ograniczonym, budżetowanym zasobem.