Umowa handlowa UE-Mercosur wchodzi w życie tymczasowo, ułatwiając mobilność kadry zarządzającej między Brazylią a Europą

Po ponad 25 latach negocjacji, Umowa Stowarzyszeniowa UE-Mercosur weszła w tymczasowe stosowanie o godzinie 00:01 czasu BRT 1 maja 2026 roku. Choć nagłówki skupiają się na natychmiastowym zniesieniu lub obniżeniu ceł na 95% eksportu Mercosur i 91% eksportu UE, to 6000-stronicowy traktat zawiera także nowoczesny rozdział dotyczący mobilności, który zrewolucjonizuje przepływ talentów, usług i inwestycji między Brazylią a 27-krajowym blokiem europejskim.

Dla menedżerów ds. mobilności korporacyjnej najważniejszym dokumentem jest Załącznik 13-B. Nakłada on na obie strony obowiązek przyspieszenia wydawania wiz „business-visitor for investment”, „intra-corporate transferee” oraz „short-term service supplier” w ciągu dziesięciu dni roboczych oraz publikacji jednolitej, skonsolidowanej listy kategorii zwolnionych z wiz i pozwoleń w ciągu 30 dni od wejścia umowy w życie. W praktyce oznacza to, że brazylijscy i europejscy menedżerowie podróżujący do 90 dni na spotkania, negocjacje kontraktów czy prace posprzedażowe będą mogli wjechać do kraju jedynie z paszportem i listem zaproszenia, omijając kolejki w konsulatach, które wcześniej sięgały nawet sześciu tygodni w São Paulo i Madrycie.



Umowa wprowadza także program zaufanego pracodawcy. Brazylijskie korporacje inwestujące w UE, które spełnią określone standardy zgodności, będą mogły składać elektroniczne wnioski o pozwolenia na pracę, które zostaną zatwierdzone w ciągu pięciu dni. Z kolei firmy z UE działające w Brazylii zyskają wzajemny dostęp za pośrednictwem platformy Migrante Lab Ministerstwa Pracy. Zespoły HR powinny już teraz zacząć mapować pracowników mobilnych na nowe kategorie wizowe i uwzględniać koszty prawne w budżetach na ten kwartał, ponieważ Komisja Europejska zapowiedziała udostępnienie wzorów formularzy i wytycznych do końca maja.

Choć umowa jest obecnie stosowana tymczasowo, a pełna ratyfikacja przez wszystkie państwa członkowskie UE jest jeszcze w toku, doświadczenia z umową CETA między UE a Kanadą pokazują, że przepisy dotyczące mobilności zaczynają działać niemal natychmiast po opublikowaniu odpowiednich regulacji krajowych. Ministerstwo Spraw Zagranicznych Brazylii zapowiedziało wydanie międzyresortowego rozporządzenia dostosowującego Prawo Migracyjne do umowy „w ciągu 15 dni”.

Praktyczne konsekwencje są dalekosiężne: firmy zyskają jednolite ramy do rotacji inżynierów między São Paulo a Stuttgartem, badaczy farmaceutycznych między Campinas a Lyonem oraz zespołów sprzedażowych z branży agrotechnologii na obu rynkach. Budżety na mobilność mogą się zmniejszyć wraz z likwidacją opłat konsularnych, a cykle planowania delegacji skrócą się z miesięcy do tygodni. Przedsiębiorstwa, które często korzystają z podróży transgranicznych, powinny już teraz zweryfikować swoje polityki delegacyjne, upewnić się, że zespoły płacowe rozumieją zasady koordynacji zabezpieczenia społecznego zawarte w umowie oraz przygotować się do korzystania z priorytetowych ścieżek wizowych, gdy tylko zostaną one udostępnione przez placówki konsularne.