Berlin – Debata w Niemczech na temat ułatwień w uzyskiwaniu niemieckiego paszportu przez osoby mieszkające tu na stałe ponownie rozgorzała w niedzielę, 24 maja 2026 roku. Alexander Throm, poseł z Unii Chrześcijańsko-Demokratycznej (CDU), podczas rozmowy z prasą stwierdził, że reforma obywatelstwa wprowadzona przez koalicję rządzącą w 2024 roku posunęła się „za daleko” i zapowiedział, że frakcja CDU/CSU złoży w Bundestagu wniosek o cofnięcie kilku liberalizacji.
Konserwatyści szczególnie postulują:
• wydłużenie standardowego okresu zamieszkania uprawniającego do naturalizacji z 5 do 8 lat,
• zniesienie ogólnego prawa do posiadania podwójnego lub wielokrotnego obywatelstwa,
• wykluczenie osób, których status prawny opiera się na ochronie humanitarnej, z możliwości uzyskania obywatelstwa do czasu powrotu do kraju pochodzenia i ponownego złożenia wniosku z zagranicy.
Za tą inicjatywą stoi groźba rekordowej liczby naturalizacji. Wstępne dane Federalnego Urzędu Statystycznego wskazują na ponad 320 000 wydanych paszportów w 2025 roku – to wzrost w porównaniu z poprzednim rekordem 292 000 w 2024 roku. Posłowie konserwatywni argumentują, że gwałtowny wzrost pokazuje, iż przyspieszone ścieżki, takie jak pięcioletni okres oraz trzyletnia szybka procedura dla osób z „wybitnymi osiągnięciami integracyjnymi”, stworzyły zachęty, które „rozmywają wartość niemieckiego paszportu”.
![Niemiecka opozycja domaga się zaostrzenia przepisów o obywatelstwie po rekordowej liczbie naturalizacji]()
Analitycy zauważają jednak, że wzrost był w dużej mierze spodziewany: duże grupy uchodźców, które przybyły w latach 2015/16, spełniły już minimalne pięcioletnie wymagania oraz kryteria językowe i integracyjne. Prawnicy zajmujący się imigracją biznesową ostrzegają, że powrót do ośmioletniego okresu oraz ograniczenia dotyczące podwójnego obywatelstwa mogą osłabić atrakcyjność Niemiec dla globalnie mobilnych talentów, właśnie wtedy, gdy kraj zmaga się z rosnącym niedoborem wykwalifikowanych pracowników.
„Wielu pracowników przenoszonych w ramach firm postrzega możliwość posiadania podwójnego obywatelstwa jako długoterminową zachętę” – mówi Jana Meyer, szefowa ds. mobilności w dostawcy technologii motoryzacyjnych z Frankfurtu. Surowsze przepisy mogą więc utrudnić rekrutację w ramach Ustawy o Imigracji Wykwalifikowanych oraz nowego systemu Karty Szans, zwłaszcza w przypadku menedżerów oczekujących międzynarodowej mobilności zawodowej.
Dla pracodawców polityczne przepychanki oznaczają, że polityka HR dotycząca długoterminowych delegacji i pakietów lokalizacyjnych pozostaje niepewna. Zespoły zajmujące się mobilnością globalną powinny:
1) śledzić harmonogram prac parlamentarnych – opozycja nie ma większości, więc ewentualne zmiany wymagałyby poparcia koalicji lub sukcesu w Bundesracie;
2) informować delegowanych pracowników, że wszystkie obecne wnioski o naturalizację rozpatrywane są według obowiązującej pięcioletniej zasady;
3) przygotować plany komunikacyjne na wypadek zaostrzenia przepisów, zwłaszcza dla kluczowych talentów oczekujących podwójnego obywatelstwa.
Ostatecznie debata podkreśla, jak ściśle powiązane są w Niemczech kwestie imigracji, integracji i strategii rynku pracy.
Konserwatyści szczególnie postulują:
• wydłużenie standardowego okresu zamieszkania uprawniającego do naturalizacji z 5 do 8 lat,
• zniesienie ogólnego prawa do posiadania podwójnego lub wielokrotnego obywatelstwa,
• wykluczenie osób, których status prawny opiera się na ochronie humanitarnej, z możliwości uzyskania obywatelstwa do czasu powrotu do kraju pochodzenia i ponownego złożenia wniosku z zagranicy.
Za tą inicjatywą stoi groźba rekordowej liczby naturalizacji. Wstępne dane Federalnego Urzędu Statystycznego wskazują na ponad 320 000 wydanych paszportów w 2025 roku – to wzrost w porównaniu z poprzednim rekordem 292 000 w 2024 roku. Posłowie konserwatywni argumentują, że gwałtowny wzrost pokazuje, iż przyspieszone ścieżki, takie jak pięcioletni okres oraz trzyletnia szybka procedura dla osób z „wybitnymi osiągnięciami integracyjnymi”, stworzyły zachęty, które „rozmywają wartość niemieckiego paszportu”.
Analitycy zauważają jednak, że wzrost był w dużej mierze spodziewany: duże grupy uchodźców, które przybyły w latach 2015/16, spełniły już minimalne pięcioletnie wymagania oraz kryteria językowe i integracyjne. Prawnicy zajmujący się imigracją biznesową ostrzegają, że powrót do ośmioletniego okresu oraz ograniczenia dotyczące podwójnego obywatelstwa mogą osłabić atrakcyjność Niemiec dla globalnie mobilnych talentów, właśnie wtedy, gdy kraj zmaga się z rosnącym niedoborem wykwalifikowanych pracowników.
„Wielu pracowników przenoszonych w ramach firm postrzega możliwość posiadania podwójnego obywatelstwa jako długoterminową zachętę” – mówi Jana Meyer, szefowa ds. mobilności w dostawcy technologii motoryzacyjnych z Frankfurtu. Surowsze przepisy mogą więc utrudnić rekrutację w ramach Ustawy o Imigracji Wykwalifikowanych oraz nowego systemu Karty Szans, zwłaszcza w przypadku menedżerów oczekujących międzynarodowej mobilności zawodowej.
Dla pracodawców polityczne przepychanki oznaczają, że polityka HR dotycząca długoterminowych delegacji i pakietów lokalizacyjnych pozostaje niepewna. Zespoły zajmujące się mobilnością globalną powinny:
1) śledzić harmonogram prac parlamentarnych – opozycja nie ma większości, więc ewentualne zmiany wymagałyby poparcia koalicji lub sukcesu w Bundesracie;
2) informować delegowanych pracowników, że wszystkie obecne wnioski o naturalizację rozpatrywane są według obowiązującej pięcioletniej zasady;
3) przygotować plany komunikacyjne na wypadek zaostrzenia przepisów, zwłaszcza dla kluczowych talentów oczekujących podwójnego obywatelstwa.
Ostatecznie debata podkreśla, jak ściśle powiązane są w Niemczech kwestie imigracji, integracji i strategii rynku pracy.
Źródło: Die Zeit / dpa
