Sąd Najwyższy podtrzymuje odmowę wizy pracowniczej dla kucharza, podkreślając ciężar dowodowy

W wyroku opublikowanym 29 maja, Wysoki Sąd oddalił skargę o kontrolę sądową wniesioną przez obywatela spoza EOG po tym, jak Departament Sprawiedliwości odmówił mu wizy długoterminowej (typ D) na stanowisko kucharza szefa sekcji. Sąd uznał, że wnioskodawca nie dostarczył wystarczających dowodów potwierdzających kwalifikacje zawodowe, odpowiednie doświadczenie zawodowe oraz sytuację finansową, a argumentacja urzędnika wizowego była zgodna z prawem i proporcjonalna. Mimo że Sekcja Pozwoleń na Pracę w Departamencie Przedsiębiorczości wydała już Ogólne Zezwolenie na Pracę na to stanowisko, urzędnik wizowy nie był przekonany, że wnioskodawca spełnia kryteria do podjęcia pracy. Sędzia potwierdził długo utrzymującą się zasadę, że pozwolenia na pracę i wizy to odrębne decyzje: ta druga wymaga niezależnej oceny wiarygodności i dokumentacji. Dla pracodawców – zwłaszcza w branży hotelarskiej i gastronomicznej – wyrok jest przypomnieniem, że uzyskanie pozwolenia na pracę to tylko połowa sukcesu. Działy HR muszą zadbać, by zagraniczni pracownicy mogli przedstawić oryginalne certyfikaty kulinarne, weryfikowalne listy referencyjne oraz wyciągi bankowe jasno pokazujące, że są w stanie się utrzymać po przyjeździe. Zaniedbanie tego może pokrzyżować plany zatrudnienia w sektorze już borykającym się z poważnym niedoborem wykwalifikowanych pracowników. Prawnicy imigracyjni zwracają uwagę, że decyzja podkreśla także ograniczenia kontroli sądowej: sąd nie będzie ponownie oceniać dowodów, a jedynie sprawdzi, czy organ decyzyjny działał zgodnie z prawem i przedstawił racjonalne uzasadnienie. Wnioskodawca został zobowiązany do pokrycia kosztów postępowania, co podkreśla finansowe ryzyko związane z procesami sądowymi dla potencjalnych migrantów.