Raport: Uchodźcy ranni podczas deportacji „jeden na jednego” między Wielką Brytanią a Francją

Nowy raport paryskiej organizacji charytatywnej Samusocial, do którego dotarł Guardian, rzuca nowe światło na ludzkie koszty brytyjsko-francuskiego programu „jeden na jednego” dotyczącego deportacji. Pilotażowy projekt, uruchomiony w sierpniu 2025 roku, pozwala brytyjskiemu Ministerstwu Spraw Wewnętrznych na deportację jednego migranta z Kanału La Manche do Francji za każdą osobę legalnie przeniesioną w przeciwnym kierunku, która ubiega się o azyl w Wielkiej Brytanii. Według lekarzy Samusocial, 90 mężczyzn odesłanych do Paryża między styczniem a czerwcem 2026 roku miało nieleczone złamania, poważne siniaki, rany od kajdanek oraz ostre urazy psychiczne wynikające z pobytu w brytyjskich ośrodkach deportacyjnych. Jeden przypadek wymagał natychmiastowej hospitalizacji, a 13 szczegółowych studiów przypadków opisuje myśli samobójcze i zespół stresu pourazowego (PTSD). Organizacje pozarządowe, takie jak Lekarze Bez Granic i Samusocial, twierdzą, że warunki w krótkoterminowych ośrodkach zatrzymań na lotnisku Heathrow i w Kent naruszają Europejską Konwencję Praw Człowieka. Apelują do francuskich prokuratorów o wszczęcie śledztwa na podstawie artykułu 40 francuskiego kodeksu karnego oraz o powołanie niezależnego mechanizmu monitorującego w Wielkiej Brytanii. Brytyjski wykonawca Mitie zaprzecza zarzutom, a Ministerstwo Spraw Wewnętrznych zapewnia, że żadna osoba niezdolna do podróży nie jest deportowana, a zatrzymani mają „regularny dostęp do opieki zdrowotnej”. Dla brytyjskich firm wyniki raportu zwiększają ryzyko reputacyjne związane z partnerami w łańcuchu dostaw zaangażowanymi w deportacje oraz rosną szanse na przegląd sądowy lub nakazy wstrzymujące loty deportacyjne. Menedżerowie ds. mobilności, którzy przenoszą pracowników do Wielkiej Brytanii, muszą również przygotować się na możliwe protesty i opóźnienia operacyjne w portach po zakończeniu pilotażu 1 października 2026 roku. Praktycznie rzecz biorąc, pracodawcy powinni ponownie zweryfikować protokoły reagowania kryzysowego i obowiązki opieki wobec pracowników przejeżdżających przez Dover lub Eurostar oraz zadbać, by briefing dotyczący ryzyka podróży uwzględniał możliwość blokad aktywistów lub zainteresowania mediów. Organizacje zaangażowane w programy społecznej odpowiedzialności biznesu mogą chcieć przejrzeć swoje oświadczenia dotyczące dobrostanu migrantów, aby uniknąć powiązań z zarzutami o nadużycia.