Korki imigracyjne zmuszają pasażerów rejsów do wielogodzinnego oczekiwania na nabrzeżu w Seattle

Setki turystów na pokładzie statku Norwegian Joy przekonały się, jak skomplikowane mogą być przepisy imigracyjne USA, gdy ich rejs z Vancouver do Los Angeles obejmował jednodniowy postój w Seattle 2 października. Ponieważ podróż rozpoczęła się w porcie zagranicznym, służby celne i graniczne wymagały **osobistej kontroli każdego pasażera** przed zejściem na ląd — co według relacji pasażerów dla portalu *The Traveler* 4 października, zamieniło nabrzeże Pier 66 w miejsce długich kolejek i odwołanych kolacji. W przeciwieństwie do alaskijskich rejsów „closed-loop”, które zaczynają i kończą się w tym samym amerykańskim mieście, trasy repositioningowe uruchamiają pełną kontrolę graniczną przy pierwszym amerykańskim porcie. Terminal w Seattle, przystosowany do rozłożonych w czasie alaskijskich rejsów, nie poradził sobie z jednorazowym napływem pasażerów. Podróżujący służbowo zgłaszali nawet dwugodzinne oczekiwanie, co zmusiło ich do odwołania spotkań i podważyło zaufanie do ciasnych połączeń lotniczych po rejsie. Incydent ten podkreśla ważną kwestię: linie rejsowe obarczają pasażerów pełną odpowiedzialnością za dokumenty, a **trasy obejmujące różne jurysdykcje mogą wymusić surowsze przepisy**, nawet na obywateli USA, którzy zwykle podróżują z minimalną ilością dokumentów. Menedżerowie ds. ryzyka podróży zalecają, by pracownicy zawsze mieli przy sobie paszport na rejsach z postojem w porcie zagranicznym, planowali zapasowy czas na dalsze połączenia oraz sprawdzali wymogi wizowe dla pracowników spoza USA przed organizacją firmowych wydarzeń na morzu. Władze portowe nie ogłosiły zmian w procedurach, ale lokalni interesariusze zapowiadają przegląd modeli zatrudnienia przed sezonem repositioningowym na wiosnę. Tymczasem zespoły zajmujące się mobilnością powinny traktować rejsy repositioningowe bardziej jak loty międzynarodowe niż krajowe wycieczki rekreacyjne, doradzając podróżnym.