
Minister imigracji Kanady, Lena Metlege Diab, dziś (12 listopada 2026) wystąpi w Dieppe w Nowym Brunszwiku, aby przedstawić szczegóły nowego, czasowo ograniczonego programu imigracyjnego zapowiedzianego w Budżecie 2026. Według wcześniejszego komunikatu dla mediów, program pozwoli prowincjom i terytoriom nominować dodatkowych pracowników przebywających już w Kanadzie do stałego pobytu, bez konieczności tworzenia nowych prowincjonalnych ścieżek ani gruntownej zmiany istniejących systemów selekcji.
Osoby zaznajomione z planem mówią, że jest on wzorowany na jednorazowej ścieżce z 2021 roku, która umożliwiła przejście z tymczasowego statusu pracownika do stałego rezydenta i pomogła Kanadzie odbić się po zamknięciu granic w czasie pandemii. Tym razem jednak nabór będzie prowadzony przez prowincjonalne programy nominacyjne (PNP) i będzie miał ogólnokrajowy limit.
Dlaczego teraz? Choć bezrobocie może nieznacznie rosnąć, presja demograficzna pozostaje ogromna: dwie trzecie wakatów w Kanadzie znajduje się w sektorach opieki zdrowotnej, budownictwa, produkcji i gospodarki cyfrowej, które w dużym stopniu polegają na tymczasowych pracownikach zagranicznych i międzynarodowych absolwentach. Premierzy prowincji naciskali na Ottawa, by dać im większe możliwości zatrzymania pracowników już przebywających na miejscu, zamiast rekrutować całkowicie nowe grupy z zagranicy.
Dając prowincjom możliwość skorzystania z dodatkowych miejsc, IRCC zapewnia każdemu regionowi elastyczność w decydowaniu, jak intensywnie chce przekształcać obecnych posiadaczy zezwoleń na pracę w stałych rezydentów. W praktyce obserwatorzy spodziewają się, że Ottawa wyda roczną instrukcję ministerialną, która zwolni kwalifikujące się nominacje prowincjonalne z normalnego krajowego limitu przyjęć. Biura imigracyjne prowincji będą mogły „uzupełnić” swoje przydziały na 2027 rok, pod warunkiem, że nominowani: 1) już legalnie mieszkają i pracują w danej prowincji, 2) spełniają wymogi językowe i mają środki na osiedlenie się, oraz 3) pracują w zawodach znajdujących się na lokalnej liście niedoborów.
Program ma wygasnąć 31 marca 2027 roku, co zapobiegnie przekształceniu go w nieograniczone prawo do nominacji.
Dla pracodawców to może być przełomowa wiadomość. Przekształcenie tymczasowego pracownika w stałego rezydenta eliminuje konieczność powtarzania ocen wpływu na rynek pracy (LMIA) i zmniejsza ryzyko utraty pracownika. Firmy powinny już teraz przejrzeć swoje listy pracowników zagranicznych, aby zidentyfikować kandydatów, których można zgłosić do PNP, zanim limity zostaną wyczerpane.
Pracownicy z kolei powinni być gotowi z wynikami testów językowych i dowodem posiadania środków na osiedlenie, aby prowincjonalne władze mogły szybko wystawić nominacje, gdy ich prowincja zdecyduje się na udział w programie.
Prawnicy imigracyjni ostrzegają, że nic nie jest automatyczne: program tworzy dodatkowe możliwości, ale nie gwarantuje nominacji ani zatwierdzenia przez władze federalne. Kandydaci muszą przejść badania lekarskie, kontrole bezpieczeństwa oraz spełnić ewentualne prowincjonalne kryteria punktowe.
Mimo to dzisiejsze ogłoszenie pokazuje, że Ottawa zamierza polegać na talentach już obecnych w Kanadzie, aby utrzymać tempo wzrostu, podczas gdy trwa publiczna debata na temat tempa napływu nowych imigrantów.
Osoby zaznajomione z planem mówią, że jest on wzorowany na jednorazowej ścieżce z 2021 roku, która umożliwiła przejście z tymczasowego statusu pracownika do stałego rezydenta i pomogła Kanadzie odbić się po zamknięciu granic w czasie pandemii. Tym razem jednak nabór będzie prowadzony przez prowincjonalne programy nominacyjne (PNP) i będzie miał ogólnokrajowy limit.
Dlaczego teraz? Choć bezrobocie może nieznacznie rosnąć, presja demograficzna pozostaje ogromna: dwie trzecie wakatów w Kanadzie znajduje się w sektorach opieki zdrowotnej, budownictwa, produkcji i gospodarki cyfrowej, które w dużym stopniu polegają na tymczasowych pracownikach zagranicznych i międzynarodowych absolwentach. Premierzy prowincji naciskali na Ottawa, by dać im większe możliwości zatrzymania pracowników już przebywających na miejscu, zamiast rekrutować całkowicie nowe grupy z zagranicy.
Dając prowincjom możliwość skorzystania z dodatkowych miejsc, IRCC zapewnia każdemu regionowi elastyczność w decydowaniu, jak intensywnie chce przekształcać obecnych posiadaczy zezwoleń na pracę w stałych rezydentów. W praktyce obserwatorzy spodziewają się, że Ottawa wyda roczną instrukcję ministerialną, która zwolni kwalifikujące się nominacje prowincjonalne z normalnego krajowego limitu przyjęć. Biura imigracyjne prowincji będą mogły „uzupełnić” swoje przydziały na 2027 rok, pod warunkiem, że nominowani: 1) już legalnie mieszkają i pracują w danej prowincji, 2) spełniają wymogi językowe i mają środki na osiedlenie się, oraz 3) pracują w zawodach znajdujących się na lokalnej liście niedoborów.
Program ma wygasnąć 31 marca 2027 roku, co zapobiegnie przekształceniu go w nieograniczone prawo do nominacji.
Dla pracodawców to może być przełomowa wiadomość. Przekształcenie tymczasowego pracownika w stałego rezydenta eliminuje konieczność powtarzania ocen wpływu na rynek pracy (LMIA) i zmniejsza ryzyko utraty pracownika. Firmy powinny już teraz przejrzeć swoje listy pracowników zagranicznych, aby zidentyfikować kandydatów, których można zgłosić do PNP, zanim limity zostaną wyczerpane.
Pracownicy z kolei powinni być gotowi z wynikami testów językowych i dowodem posiadania środków na osiedlenie, aby prowincjonalne władze mogły szybko wystawić nominacje, gdy ich prowincja zdecyduje się na udział w programie.
Prawnicy imigracyjni ostrzegają, że nic nie jest automatyczne: program tworzy dodatkowe możliwości, ale nie gwarantuje nominacji ani zatwierdzenia przez władze federalne. Kandydaci muszą przejść badania lekarskie, kontrole bezpieczeństwa oraz spełnić ewentualne prowincjonalne kryteria punktowe.
Mimo to dzisiejsze ogłoszenie pokazuje, że Ottawa zamierza polegać na talentach już obecnych w Kanadzie, aby utrzymać tempo wzrostu, podczas gdy trwa publiczna debata na temat tempa napływu nowych imigrantów.
Źródło: MapleVisa