Kerajaan Tetapkan Pelan Tindakan untuk Liberalisasi Pasaran Penumpang Kereta Api Belgium Selepas 2032

Pada mesyuarat Kabinet Belgium pada 18 Julai 2026, Menteri Mobiliti Jean-Luc Crucke meluluskan nota strategik yang merangka bagaimana Belgium akan membuka perkhidmatan kereta api penumpang domestik kepada persaingan selepas kontrak perkhidmatan awam semasa dengan pengendali negara SNCB tamat pada 2032. Dokumen ini memenuhi kewajipan Pakej Kereta Api Keempat EU dan mencerminkan langkah-langkah liberalisasi yang sedang dijalankan di Perancis dan Belanda. Elemen utama termasuk kalendar tender berperingkat di mana laluan antara bandar dan serantau tertentu akan digabungkan dan dibuka kepada persaingan terbuka, manakala kontrak ‘sunset’ residual akan diberikan terus kepada SNCB untuk laluan yang belum bersedia untuk pasaran. Pihak berkuasa kereta api persekutuan yang baru akan merancang jadual waktu, menjalankan tender dan menguatkuasakan interoperabiliti tiket dan tarif supaya penumpang—terutamanya pekerja rentas sempadan—boleh bertukar antara pengendali dengan lancar. Bagi syarikat multinasional yang mempunyai hab di Belgium, reformasi ini menjanjikan perkhidmatan lebih kerap di koridor penting seperti Brussels–Antwerp dan Brussels–Liège, yang berpotensi mengurangkan kebergantungan pada kereta syarikat. Namun, kesatuan sekerja telah menyuarakan kebimbangan mengenai keselamatan pekerjaan dan kemungkinan persaingan menurunkan tahap staf. Kerajaan menyatakan klausa sosial akan dimasukkan dalam dokumen tender, dan kontrak perintis pertama tidak akan bermula sehingga 2029, memberi masa kepada SNCB untuk menyesuaikan diri. Pengurus infrastruktur Infrabel pula perlu berkoordinasi dengan syarikat pengangkutan serantau serta rakan sejawat dari Belanda dan Perancis untuk melindungi laluan rentas sempadan, satu keutamaan bagi syarikat yang pekerjanya berulang-alik dari Maastricht atau Lille setiap hari. Perundangan terperinci akan dibentangkan semula kepada Kabinet menjelang pertengahan 2027, tetapi pengurus mobiliti harus mula mengambil kira pembekal kereta api yang lebih pelbagai—dan kemungkinan harga yang lebih kompetitif—dalam dasar perjalanan mereka.