
De meest bevolkte regio van België bevindt zich in een paradox. Overheidsstatistieken van 13 februari tonen aan dat Vlaanderen in 2025 meer gecombineerde werk- en verblijfsvergunningen aan niet-EU-burgers heeft uitgegeven dan ooit tevoren. Het aantal goedkeuringen voor buitenlandse werknemers steeg met 53% ten opzichte van 2023 en is sinds de pandemie meer dan verdubbeld, vooral door acute tekorten aan vaardigheden in de bouw, logistiek, gezondheidszorg en voedselproductie.
Toch bevestigde Vlaams minister van Werk Zuhal Demir (N-VA) op dezelfde dag dat een pakket aan beperkende maatregelen, dat ze eind 2025 aankondigde, nu van kracht is. De hervormingen schrappen tientallen middelbaar geschoolde beroepen – zoals vrachtwagenchauffeurs, bakkers en slagers – van de versnelde migratielijst van de regio; werkgevers moeten voortaan langer en beter gedocumenteerd zoeken binnen België en de EU voordat ze in het buitenland werven; en de arbeidsmarkttesten worden voor de meeste ‘andere’ categorieën verlengd. Vacatures voor laag- en middelbaar geschoolden kunnen nog steeds door niet-EU-burgers worden ingevuld, maar bedrijven moeten eerst aantonen dat ze uitgebreid lokaal hebben gezocht. Hooggeschoolde profielen, Blue Card-aanvragers en onderzoekers behouden hun versnelde procedures.
Demir stelt dat met zo’n 200.000 werkzoekenden in Vlaanderen “migratie nooit de makkelijke standaardoplossing kan zijn.” Haar ministerie heeft ambitieuze doelen gesteld om werklozen, vooral langdurig werkzoekenden en jongeren, aan het werk te krijgen. Bedrijfsfederaties zijn het hier niet mee eens. Bouwlobby Embuild Vlaanderen waarschuwt dat de strengere regels de knelpunten zullen verergeren en bedrijven zullen aanzetten tot tijdelijke detacheringen met minder toezicht. Technologiefederatie Agoria vreest dat tragere vergunningverlening de concurrentiekracht van België in de strijd om IT-talent schaadt.
Voor global mobility managers is de boodschap duidelijk: 1) houd rekening met langere doorlooptijden voor gecombineerde vergunningen in Vlaanderen; 2) verwacht strengere controles op wervingsdocumentatie en salarisnormen; en 3) controleer of een functie nog op de bijgewerkte migratielijst staat voordat startdata worden beloofd. Werkgevers met urgente vacatures moeten mogelijk andere Belgische regio’s overwegen – Brussel en Wallonië hebben Demirs beperkingen nog niet overgenomen – of intra-EU-opdrachten via de Vander Elst- of ICT-richtlijnregelingen.
Op middellange termijn zal worden gekeken of de strengere aanpak leidt tot een meetbare daling van goedkeuringen of dat aanvragen simpelweg naar aangrenzende regio’s verschuiven. Hoe dan ook is het politieke signaal duidelijk: Belgische deelstaten zijn bereid om economische migratiekanalen snel bij te sturen zodra de druk op de binnenlandse arbeidsmarkt toeneemt.
Toch bevestigde Vlaams minister van Werk Zuhal Demir (N-VA) op dezelfde dag dat een pakket aan beperkende maatregelen, dat ze eind 2025 aankondigde, nu van kracht is. De hervormingen schrappen tientallen middelbaar geschoolde beroepen – zoals vrachtwagenchauffeurs, bakkers en slagers – van de versnelde migratielijst van de regio; werkgevers moeten voortaan langer en beter gedocumenteerd zoeken binnen België en de EU voordat ze in het buitenland werven; en de arbeidsmarkttesten worden voor de meeste ‘andere’ categorieën verlengd. Vacatures voor laag- en middelbaar geschoolden kunnen nog steeds door niet-EU-burgers worden ingevuld, maar bedrijven moeten eerst aantonen dat ze uitgebreid lokaal hebben gezocht. Hooggeschoolde profielen, Blue Card-aanvragers en onderzoekers behouden hun versnelde procedures.
Demir stelt dat met zo’n 200.000 werkzoekenden in Vlaanderen “migratie nooit de makkelijke standaardoplossing kan zijn.” Haar ministerie heeft ambitieuze doelen gesteld om werklozen, vooral langdurig werkzoekenden en jongeren, aan het werk te krijgen. Bedrijfsfederaties zijn het hier niet mee eens. Bouwlobby Embuild Vlaanderen waarschuwt dat de strengere regels de knelpunten zullen verergeren en bedrijven zullen aanzetten tot tijdelijke detacheringen met minder toezicht. Technologiefederatie Agoria vreest dat tragere vergunningverlening de concurrentiekracht van België in de strijd om IT-talent schaadt.
Voor global mobility managers is de boodschap duidelijk: 1) houd rekening met langere doorlooptijden voor gecombineerde vergunningen in Vlaanderen; 2) verwacht strengere controles op wervingsdocumentatie en salarisnormen; en 3) controleer of een functie nog op de bijgewerkte migratielijst staat voordat startdata worden beloofd. Werkgevers met urgente vacatures moeten mogelijk andere Belgische regio’s overwegen – Brussel en Wallonië hebben Demirs beperkingen nog niet overgenomen – of intra-EU-opdrachten via de Vander Elst- of ICT-richtlijnregelingen.
Op middellange termijn zal worden gekeken of de strengere aanpak leidt tot een meetbare daling van goedkeuringen of dat aanvragen simpelweg naar aangrenzende regio’s verschuiven. Hoe dan ook is het politieke signaal duidelijk: Belgische deelstaten zijn bereid om economische migratiekanalen snel bij te sturen zodra de druk op de binnenlandse arbeidsmarkt toeneemt.
Bron: Belga News Agency