Drone-aanval veroorzaakt branden in de haven van Fujairah; Indiase logistieke bedrijven schakelen over op alternatieve routes

Slechts enkele uren voor de raketwaarschuwing die Dubai deed schudden, trof een aparte Iraanse drone-aanval op 14 maart de haven van Fujairah, waarbij branden ontstonden die tijdelijk het laden van olie en het afhandelen van containers lamlegden. Deze aanval is de eerste directe treffer op de strategische oostkusthaven tijdens de huidige escalatie tussen Iran en de Golfregio, en komt op een moment dat Indiase exporteurs steeds meer hun vracht naar deze haven verplaatsten om congestie aan de westkust van Dubai te vermijden. Hoewel de hulpdiensten van de VAE de brand binnen drie uur onder controle hadden, waarschuwden terminalexploitanten expediteurs voor herindeling van ligplaatsen en mogelijke vertragingen bij minder tijdkritische containers. Indiase rederijen die Fujairah aandoen – vooral die met auto-onderdelen uit Chennai en Bengaluru voor verdere distributie naar Afrika – worden geconfronteerd met vertragingen van 24 tot 48 uur. Diverse logistieke dienstverleners (3PL) met waardevolle elektronica hebben schepen omgeleid naar Sohar in Oman, wat extra transportkosten met zich meebrengt voor het terugbrengen naar distributiecentra in de VAE. Voor Indiase bedrijven die Fujairah gebruiken als consolidatiepunt in de vrije zone, is de grootste zorg de verzekering: de oorlogsriskopslag op vrachtpolissen is in één nacht met 35% verhoogd, en verzekeraars geven aan dat verdere stijgingen mogelijk zijn als de aanvallen aanhouden. Mobiliteitsprogramma’s die personeel of projectlading verplaatsen voor energie-EPC-contracten aan de oostkust van de VAE, doen er goed aan hun risicobudgetten te herzien en te controleren of overmachtsclausules drone-aanvallen dekken. Analisten wijzen erop dat hoewel de haven operationeel blijft, herhaalde onderbrekingen de geleidelijke verschuiving van Indiase logistiek naar de Golfregio kunnen versnellen, richting de Jeddah Islamic Port in Saoedi-Arabië en de Duqm SEZ in Oman – beide profileren zich als alternatieve toegangspoorten voor Zuid-Aziatische handel. Deze routes betekenen echter langere overlandtransporten terug naar de VAE, wat de kosten en de complexiteit van douaneprocedures verhoogt voor tijdkritische zendingen.