Een Change.org-petitie, gelanceerd op 6 april 2026, wint aan steun binnen de Australische gemeenschap van hoogopgeleide migranten. De oproep richt zich tot de Albanese regering om de regels rond betaald ouderschapsverlof (PPL) te herzien, die momenteel veel recente permanente bewoners uitsluiten. De campagne, gestart door fysiotherapeut Nandini Hutchens, stelt dat de wachttijd van twee jaar na het verkrijgen van permanent verblijf migranten benadeelt die mogelijk al jaren in Australië hebben gewoond en gewerkt op tijdelijke visa voordat ze hun permanente verblijfsstatus kregen.
Dit probleem speelt vooral in sectoren die sterk afhankelijk zijn van door werkgevers gesponsorde talenten, zoals de gezondheidszorg, techniek en informatietechnologie. Volgens de huidige wetgeving moet een houder van een 482-vaardigheidsvisum die eind 2024 permanent inwoner wordt, wachten tot eind 2026 om gebruik te maken van het door de overheid gefinancierde 20-weken durende PPL-programma, zelfs als die persoon sinds 2019 al belasting en Medicare-heffingen betaalt.
![Nieuwe petitie eist gelijkwaardige betaalde ouderschapsverlof voor hoogopgeleide migranten]()
De overkoepelende organisatie Migration Council Australia heeft eerder aanbevolen om de tijd die op tijdelijke vaardigheidsvisa is doorgebracht mee te tellen voor de PPL-geschiktheid, maar het ministerie van Financiën zette dit voorstel in de begroting van 2025 opzij vanwege zorgen over “fiscale neutraliteit”. Voorstanders stellen daartegenover dat de kosten marginaal zijn in vergelijking met de wervingskosten die werkgevers maken wanneer ouders door onbetaald verlof uit de arbeidsmarkt stappen.
Met slechts een dozijn geverifieerde handtekeningen op de dag van lancering is de petitie nog ver verwijderd van wetgevende verandering. Toch kan de timing – te midden van een bredere parlementaire herziening van Australië’s migratiebeleid – voor onverwachte aandacht zorgen. Werkgevers die beleid voor wereldwijde mobiliteit voor 2027 opstellen, doen er goed aan de ontwikkelingen te volgen; het uitbreiden van PPL naar langdurige hoogopgeleide migranten zou het behoud van personeel verbeteren en de afhankelijkheid van dure kortetermijncontractanten tijdens ouderschapsverlof verminderen.
Dit probleem speelt vooral in sectoren die sterk afhankelijk zijn van door werkgevers gesponsorde talenten, zoals de gezondheidszorg, techniek en informatietechnologie. Volgens de huidige wetgeving moet een houder van een 482-vaardigheidsvisum die eind 2024 permanent inwoner wordt, wachten tot eind 2026 om gebruik te maken van het door de overheid gefinancierde 20-weken durende PPL-programma, zelfs als die persoon sinds 2019 al belasting en Medicare-heffingen betaalt.
De overkoepelende organisatie Migration Council Australia heeft eerder aanbevolen om de tijd die op tijdelijke vaardigheidsvisa is doorgebracht mee te tellen voor de PPL-geschiktheid, maar het ministerie van Financiën zette dit voorstel in de begroting van 2025 opzij vanwege zorgen over “fiscale neutraliteit”. Voorstanders stellen daartegenover dat de kosten marginaal zijn in vergelijking met de wervingskosten die werkgevers maken wanneer ouders door onbetaald verlof uit de arbeidsmarkt stappen.
Met slechts een dozijn geverifieerde handtekeningen op de dag van lancering is de petitie nog ver verwijderd van wetgevende verandering. Toch kan de timing – te midden van een bredere parlementaire herziening van Australië’s migratiebeleid – voor onverwachte aandacht zorgen. Werkgevers die beleid voor wereldwijde mobiliteit voor 2027 opstellen, doen er goed aan de ontwikkelingen te volgen; het uitbreiden van PPL naar langdurige hoogopgeleide migranten zou het behoud van personeel verbeteren en de afhankelijkheid van dure kortetermijncontractanten tijdens ouderschapsverlof verminderen.
Bron: Change.org
