Canada voert ingrijpende immigratieregels in per april, van paspoortkosten tot meer flexibiliteit voor Super Visa

De lente-regelgevingsronde in Canada is met een knal begonnen. In een geconsolideerd pakket dat op 1 april van kracht werd, maar pas laat op 6 april openbaar werd gemaakt, bevestigde Immigration, Refugees and Citizenship Canada (IRCC) hogere kosten voor reisdocumenten, versoepelde regels voor de Super Visa en meer autonomie voor provincies bij het beoordelen van de intentie van aanvragers om zich te vestigen. Deze maatregelen, die zowel in de Indiase als Canadese media werden uitgelicht, tonen de voortdurende poging van de overheid om kosten meer bij de aanvragers neer te leggen en tegelijkertijd de dienstverlening te versnellen.

De belangrijkste verandering voor de meeste reizigers is een bescheiden verhoging van de paspoortkosten: CAD $163,50 voor een tienjarig paspoort voor volwassenen en CAD $122,50 voor de vijfjarige optie. Ottawa koppelt deze verhoging aan een nieuwe garantie van 30 werkdagen “geld-terug”: als een volledige aanvraag niet binnen die termijn wordt verwerkt, wordt het bedrag automatisch terugbetaald. Deze garantie is een reactie op chronische achterstanden, waarbij de gemiddelde wachttijd begin 2025 boven de 70 dagen uitkwam, wat vooral frequente zakenreizigers en multinationals die personeel in- en uit Canada roteren, trof.



De gezinshereniging krijgt een impuls met een vernieuwde Super Visa. Sponsors kunnen nu aan de inkomenseis voldoen op basis van een van de afgelopen twee belastingjaren in plaats van alleen het meest recente belastingjaar, en het inkomen van de bezoekende ouder of grootouder mag ook worden meegerekend. De verblijfsduur blijft vijf jaar per binnenkomst, wat een belangrijke aantrekkingskracht is voor wereldwijd mobiele leidinggevenden die hun ouders dichtbij willen hebben tijdens een opdracht.

Op het gebied van de arbeidsmarkt mogen werkgevers in landelijke gebieden tijdelijk buitenlandse laagbetaalde werknemers (TFW’s) aannemen tot 15% van hun personeelsbestand – een stijging van 10% – tot maart 2027, mits de provincie hiermee instemt. Deze hogere limiet is bedoeld om de bezetting van afgelegen faciliteiten te waarborgen, terwijl Ottawa werkt aan het terugdringen van het totale aantal TFW’s in het hele land.

Tot slot krijgen provincies en territoria meer vrijheid om te bepalen of kandidaten voor het provinciale nominatieprogramma (PNP) daadwerkelijk de intentie hebben zich lokaal te vestigen. Federale ambtenaren zullen deze beoordeling niet langer herzien, wat dubbele procedures vermindert en regio’s meer invloed geeft op economische immigratie. Voor werkgevers kan deze wijziging de verwerkingstijd verkorten en de voorspelbaarheid verbeteren bij het verplaatsen van personeel via PNP-trajecten.