Australië en Canada hebben op 30 april 2026 stilletjes de regels herschreven door een "open skies"-luchtvaartovereenkomst te ondertekenen die decennialange capaciteitsbeperkingen tussen de twee landen afschaft. Onder het vorige bilaterale akkoord mocht Qantas effectief slechts één dagelijkse vlucht uitvoeren tussen Sydney en Vancouver met een Boeing 787, terwijl Air Canada zijn rechten verdeelde over Sydney en Brisbane. Het nieuwe akkoord verwijdert alle door de overheid opgelegde limieten op frequenties en stoelen, waardoor luchtvaartmaatschappijen dezelfde commerciële vrijheid krijgen als op trans-Tasman routes.
Voor Qantas komt dit op het perfecte moment. De nationale luchtvaartmaatschappij krijgt vanaf eind 2026 twaalf extra 787-9’s en heeft Toronto en Montreal al lang in het vizier als toekomstige hubs. Bestuurders vertelden analisten dat de maatschappij nu “Noord-Amerika kan uitbreiden zonder het joint venture met American Airlines aan te raken,” wat wijst op seizoensgebonden vluchten die naadloos kunnen aansluiten op de binnenlandse netwerken van OneWorld en WestJet. Jetstar, dat ook met de Dreamliner vliegt, krijgt dezelfde rechten, wat de mogelijkheid opent voor een low-cost leisure-aanbod tijdens het Canadese skiseizoen.
![Australië en Canada tekenen Open Skies-verdrag, openen de lucht voor onbeperkte vluchten]()
Reisinkopers moeten zich voorbereiden op stevige concurrentie. Het wegvallen van capaciteitslimieten drukt doorgaans de tarieven in het hoogseizoen, vergroot de beschikbaarheid van awardstoelen en verbetert de keuzemogelijkheden in het schema voor zakelijke programma’s. Inkoopteams met Canadese belangen doen er goed aan hun long-haul contracten te heronderhandelen zodra extra frequenties beschikbaar komen.
Beleidsmakers zien bredere voordelen. Canada wordt een steeds belangrijkere bron van hoogopgeleide arbeidskrachten voor Australië’s technologie- en mijnbouwsectoren, terwijl Australische bedrijven uitbreiden in Vancouver’s cleantech-corridor. Meer vluchten en eenvoudiger vrachtvervoer zullen deze talent- en handelsstromen ondersteunen. Immigratieadvocaten merken op dat de overeenkomst aansluit bij Ottawa’s versnelde Global Skills Strategy en Canberra’s eigen visumverwerkingshervorming van maart, wat de mobiliteit van werknemers verder vergemakkelijkt.
Kortom, dit akkoord markeert de grootste uitbreiding van de luchtvaartrechten tussen Australië en Canada sinds de start van de diensten in 1984. Zakenreizigers kunnen meer stoelen, bredere routekeuzes en scherpere prijzen verwachten, nu luchtvaartmaatschappijen snel hun nieuwe vrijheid gaan benutten.
Voor Qantas komt dit op het perfecte moment. De nationale luchtvaartmaatschappij krijgt vanaf eind 2026 twaalf extra 787-9’s en heeft Toronto en Montreal al lang in het vizier als toekomstige hubs. Bestuurders vertelden analisten dat de maatschappij nu “Noord-Amerika kan uitbreiden zonder het joint venture met American Airlines aan te raken,” wat wijst op seizoensgebonden vluchten die naadloos kunnen aansluiten op de binnenlandse netwerken van OneWorld en WestJet. Jetstar, dat ook met de Dreamliner vliegt, krijgt dezelfde rechten, wat de mogelijkheid opent voor een low-cost leisure-aanbod tijdens het Canadese skiseizoen.
Reisinkopers moeten zich voorbereiden op stevige concurrentie. Het wegvallen van capaciteitslimieten drukt doorgaans de tarieven in het hoogseizoen, vergroot de beschikbaarheid van awardstoelen en verbetert de keuzemogelijkheden in het schema voor zakelijke programma’s. Inkoopteams met Canadese belangen doen er goed aan hun long-haul contracten te heronderhandelen zodra extra frequenties beschikbaar komen.
Beleidsmakers zien bredere voordelen. Canada wordt een steeds belangrijkere bron van hoogopgeleide arbeidskrachten voor Australië’s technologie- en mijnbouwsectoren, terwijl Australische bedrijven uitbreiden in Vancouver’s cleantech-corridor. Meer vluchten en eenvoudiger vrachtvervoer zullen deze talent- en handelsstromen ondersteunen. Immigratieadvocaten merken op dat de overeenkomst aansluit bij Ottawa’s versnelde Global Skills Strategy en Canberra’s eigen visumverwerkingshervorming van maart, wat de mobiliteit van werknemers verder vergemakkelijkt.
Kortom, dit akkoord markeert de grootste uitbreiding van de luchtvaartrechten tussen Australië en Canada sinds de start van de diensten in 1984. Zakenreizigers kunnen meer stoelen, bredere routekeuzes en scherpere prijzen verwachten, nu luchtvaartmaatschappijen snel hun nieuwe vrijheid gaan benutten.
Bron: 2PAXfly
