Na een proefperiode van vier jaar is Australië’s Community Refugee Integration and Settlement Program (CRISP) nu permanent geworden. Op 12 juni meldde The Guardian dat de Albanese-regering langdurige financiering heeft toegezegd voor het programma, dat vluchtelingen die door de VN zijn doorverwezen koppelt aan vrijwilligersgroepen die huisvesting, hulp bij werk en sociale ondersteuning regelen voor hun eerste twaalf maanden in het land. Onderzoekers van de Universiteit van Queensland die de proef evalueerden, rapporteerden indrukwekkende resultaten: 92 procent van de nieuwkomers had binnen tien maanden een langdurige woning, 97 procent was begonnen met Engelse taallessen en 43 procent had betaald werk – cijfers die de traditionele door de overheid gerunde humanitaire opvang ver overtreffen. Dankzij de vernieuwde steun zal het programma worden voortgezet onder leiding van Community Refugee Sponsorship Australia (CRSA) en kan het veel verder groeien dan de 1.000 vluchtelingen die tijdens de proefperiode werden herplaatst. Voor werkgevers die kampen met chronisch personeelstekort biedt CRISP een stroom van werkklare kandidaten die al over werkvergunningen beschikken. Cybersecurity-studenten Luisana en Ana, die door The Guardian werden geportretteerd, zijn hier een voorbeeld van: beiden zijn nu ingeschreven voor TAFE-cursussen die aansluiten bij lijsten met gevraagde vaardigheden. Vooral regionale bedrijven profiteren; twee derde van de CRISP-vluchtelingen die buiten de grote steden neerstreken, had binnen een jaar werk. Immigratieadviseurs wijzen erop dat deze beslissing ook een dimensie van maatschappelijke betrokkenheid toevoegt aan bedrijfs-mobiliteitsprogramma’s. Bedrijven kunnen nu personeelsgroepen registreren als ondersteunende vrijwilligers, wat hun ESG-profiel versterkt en interculturele vaardigheden onder medewerkers bevordert. Praktisch gezien komen CRISP-deelnemers binnen op permanente humanitaire visa en tellen zij dus niet mee voor de limieten op werkgeversnominasies. Mobiliteitsteams wordt aangeraden contact op te nemen met CRSA om de ondersteuning bij onboarding te begrijpen en ervoor te zorgen dat gesponsorde werknemers waar nodig aanspraak kunnen maken op interne verhuisvergoedingen.
Bron: The Guardian
