Program wsparcia uchodźców przez społeczność na stałe wprowadzony w całej Australii

Po czterech latach pilotażu australijski Program Integracji i Osiedlania Uchodźców (CRISP) uzyskał status stały. 12 czerwca „The Guardian” poinformował, że rząd Albaneze’a zabezpieczył długoterminowe finansowanie tego programu, który łączy uchodźców skierowanych przez ONZ z grupami wolontariuszy organizującymi mieszkania, pomoc w znalezieniu pracy oraz wsparcie społeczne przez pierwsze 12 miesięcy pobytu w kraju. Badania przeprowadzone przez Uniwersytet Queensland oceniły pilotaż bardzo pozytywnie: 92% przybyłych miało zapewnione długoterminowe mieszkanie w ciągu dziesięciu miesięcy, 97% rozpoczęło naukę angielskiego, a 43% podjęło płatną pracę – wyniki znacznie przewyższające tradycyjne rządowe programy osiedleńcze. Odnowione wsparcie oznacza, że program będzie kontynuowany pod opieką organizacji Community Refugee Sponsorship Australia (CRSA) i może znacznie przekroczyć liczbę 1000 uchodźców osiedlonych podczas pilotażu. Dla pracodawców borykających się z chronicznym niedoborem pracowników CRISP stanowi źródło kandydatów gotowych do pracy, którzy już mają prawo do zatrudnienia. Przykładem są studentki cyberbezpieczeństwa Luisana i Ana – opisane przez „The Guardian” – które obecnie uczęszczają na kursy TAFE zgodne z listami poszukiwanych umiejętności. Najwięcej zyskują firmy z regionów; dwie trzecie uchodźców CRISP, którzy osiedlili się poza dużymi miastami, znalazło zatrudnienie w ciągu roku. Doradcy imigracyjni podkreślają, że decyzja ta dodaje także wymiar zaangażowania obywatelskiego do programów mobilności korporacyjnej. Firmy mogą teraz rejestrować grupy pracowników jako wolontariuszy wspierających, co wzmacnia ich wiarygodność w zakresie ESG i rozwija kompetencje międzykulturowe wśród zatrudnionych. Praktycznie rzecz biorąc, uchodźcy CRISP przyjeżdżają na stałych wizach humanitarnych, więc nie wliczają się do limitów nominacji pracodawców. Zespoły ds. mobilności powinny współpracować z CRSA, aby poznać wsparcie przy wdrażaniu i zapewnić, że sponsorowani pracownicy mają dostęp do wewnętrznych świadczeń relokacyjnych, gdy jest to możliwe.