Uitspraak Hoge Raad beëindigt ‘183-dagenregel’ voor verlenging van Spanje’s Digital Nomad Visa

Digitale nomaden die hun tijd over meerdere landen verdelen, hoeven niet langer 183 dagen in Spanje door te brengen om hun visum te verlengen. In een uitspraak van 29 juni heeft het Spaanse Hooggerechtshof artikel 14.3 van Koninklijk Besluit 240/2007 vernietigd, de laatste regel die visumverlengingen koppelde aan een fysieke aanwezigheid van zes maanden. Hoewel de zaak draaide om verblijfskaarten voor EU-familieleden, heeft het hof de redenering expliciet uitgebreid naar alle tijdelijke vergunningen, inclusief het Digital Nomad Visa (DNV) dat is ingevoerd onder de Spaanse Start-Up wet. Juridische experts die door The Local werden geïnterviewd, stellen dat deze beslissing de immigratiepraktijk beter afstemt op de moderne realiteit van werken op afstand en een belangrijk knelpunt wegneemt voor wereldwijd mobiele professionals. Visumhouders kunnen nu projecten in meerdere landen aannemen of voor langere tijd terugkeren naar hun thuisland zonder hun Spaanse verblijfsstatus in gevaar te brengen. De uitspraak verandert niets aan de regels voor fiscale residentie: het doorbrengen van 183 dagen in Spanje of het hebben van het economische centrum in Spanje kan nog steeds belastingplicht veroorzaken, dus mobiliteitsmanagers moeten de situatie van elke werknemer analyseren volgens de Beckham-regeling of de gewone belastingwetgeving. In de praktijk zullen verlengingsaanvragen nog steeds bewijs van inkomen (momenteel €2.442 per maand), een particuliere ziektekostenverzekering en een schoon strafblad vereisen, maar politiebureaus zijn geïnstrueerd om aanvragen niet af te wijzen puur vanwege afwezigheid door reizen. Advocaten adviseren aanvragers om vluchtgegevens en bewijs van voortdurende huisvesting toe te voegen om hun binding met Spanje aan te tonen, ook als ze tijdelijk afwezig zijn. Voor bedrijven vergroot deze wijziging de aantrekkingskracht van het DNV in hun talentwervingsstrategieën. Teams kunnen personeel rouleren via Spanje voor samenwerkingsperiodes zonder een verplichte verblijfsduur van zes maanden, wat mogelijk de kosten voor levensonderhoud verlaagt. HR-beleid moet echter wel een systeem bevatten om het aantal verblijfsdagen bij te houden en belastingvoorlichting geven, zodat werknemers begrijpen dat immigratie- en fiscale residentie aparte criteria zijn.