Een vernietigend rapport, uitgebracht op 8 juli door de factfinding-missie van de Nationale Vergadering over de Frans-Britse grenssamenwerking, heeft de discussie over de Franse bewaking van de noordkust nieuw leven ingeblazen. Het 220 pagina’s tellende document beschrijft wat parlementsleden omschrijven als een “sluipende uitbesteding” van het migratiebeheer van het Verenigd Koninkrijk naar Frans grondgebied sinds het Touquet-verdrag van 2003. Onderzoekers sommen 34 bilaterale overeenkomsten op – waarvan de meeste zonder parlementaire controle zijn aangenomen – die Frankrijk verplichten om te voorkomen dat asielzoekers het Kanaal oversteken, terwijl Londen financiële steun en materieel levert. De partijoverschrijdende commissie verwijt opeenvolgende Franse regeringen dat ze veiligheidsdoelstellingen verwarren met humanitaire verplichtingen. Getuigenissen van de hoofdofficier van justitie in Duinkerke onthulden dat migranten die op zee werden onderschept routinematig in politiebewaring werden genomen, ook als er geen misdrijf was gepleegd, wat leidde tot rechterlijke berispingen. Parlementsleden wijzen ook op de groeiende kloof tussen de handhavingsbudgetten, die in tien jaar zijn verdrievoudigd, en de magere middelen voor opvangcentra en asielbehandelaars. Sinds de Brexit is de juridische onzekerheid alleen maar groter geworden. Het rapport stelt vast dat er nog steeds geen mechanisme is voor gezinshereniging met familieleden die al in het VK verblijven; ook heeft Londen niet ingestemd met het terugnemen van een quotum migranten. Franse ambtenaren staan daardoor onder politieke druk om de kust “af te sluiten”, terwijl lokale autoriteiten worstelen met informele kampen die net zo snel weer ontstaan als ze worden ontruimd. De commissie dringt er bij de regering op aan om alle toekomstige overeenkomsten openbaar te maken, een onafhankelijk toezichthoudend orgaan op te richten en een deel van de Britse financiële bijdrage te besteden aan integratieprojecten in Calais, Duinkerke en Boulogne. Voor zakenreizigers en multinationals zijn de belangen zowel praktisch als politiek. Het vrachtverkeer via de Eurotunnel en de haven van Calais is dit jaar al meerdere keren vertraagd doordat politiecapaciteit werd ingezet voor het onderscheppen van migranten. Logistiek- en mobiliteitsmanagers wordt geadviseerd extra speling in te bouwen voor weg- en spoortransport, vooral in drukke zomerweekenden. De oproep in het rapport voor een duidelijkere scheiding tussen asielprocedures en commerciële stromen – via speciale rijstroken en gedigitaliseerde controles – kan, als die wordt overgenomen, de chronische files verminderen en het reputatierisico voor bedrijven die bederfelijke goederen vervoeren verkleinen.
Bron: Le Monde
