
De waarschuwing van Vialto Partners van 13 juli bevestigt dat India stilletjes zijn werkvisumkader heeft herzien—de eerste ingrijpende wijziging in de classificatie sinds 2017. De oude E-1/E-2/E-3 indeling, waarbij intra-bedrijfsoverdrachten werden gescheiden van NGO-medewerkers, is vervangen door een driedelig model. Hierbij vallen ICT’s nu onder de algemene E-1 categorie, NGO-medewerkers onder E-2, en zendelingen en religieuze werkers krijgen een aparte E-3 status. Hoewel de consulaire kosten en maximale geldigheidsduur ongewijzigd blijven, moeten mobility managers de opdrachtbrieven en workflowtemplates herzien om te zorgen dat functiebeschrijvingen overeenkomen met de nieuwe terminologie.
Dezelfde overheidscirculaire die de visa herclassificeert, introduceert ook een langverwachte nalevingsaanpassing: buitenlandse ingezetenen die langer dan 180 dagen willen blijven, moeten zich nu *voor* het bereiken van die termijn registreren bij de FRRO, in plaats van *erna*. Te late registratie leidt tot een boete van ₹1.400 per dag en kan problemen veroorzaken bij het verkrijgen van een uitreisvergunning—een ongewenste situatie voor projectmedewerkers met strakke roosters.
Ook de gezondheidsprotocollen zijn aangescherpt. Reizigers die in de afgelopen 21 dagen in Ebola-gebied zijn geweest, mogen tijdelijk geen Indiase visa aanvragen. Daarnaast moeten alle internationale passagiers—ook Indiërs—binnen 36 uur voor vertrek een online Air Suvidha 2.0 zelfverklaring invullen. Bedrijven doen er goed aan hun pre-trip vragenlijsten hierop aan te passen en extra tijd in te calculeren voor goedkeuringen, vooral bij reizen via Afrikaanse hubs.
Tot slot formaliseert de circulaire de nieuwe elektronische OCI-kaart, die de registratiegegevens van expats koppelt aan het bredere IVFRT-systeem. Vanuit auditperspectief geeft dit de autoriteiten volledige inzage in het visum-, registratie- en uitreishistorie van een buitenlandse ingezetene via één dashboard—wat het belang onderstreept voor werkgevers om hun interne administratie nauwkeurig bij te houden.
Samen wijzen deze maatregelen op een verschuiving naar een veiligheid- en datagedreven immigratieregime. Multinationals met Global Capability Centres of grote bouwprojecten doen er verstandig aan leveranciers te informeren, reisafdelingen bij te scholen en FRRO-registraties in batches aan te vragen om last-minute drukte te voorkomen.
Dezelfde overheidscirculaire die de visa herclassificeert, introduceert ook een langverwachte nalevingsaanpassing: buitenlandse ingezetenen die langer dan 180 dagen willen blijven, moeten zich nu *voor* het bereiken van die termijn registreren bij de FRRO, in plaats van *erna*. Te late registratie leidt tot een boete van ₹1.400 per dag en kan problemen veroorzaken bij het verkrijgen van een uitreisvergunning—een ongewenste situatie voor projectmedewerkers met strakke roosters.
Ook de gezondheidsprotocollen zijn aangescherpt. Reizigers die in de afgelopen 21 dagen in Ebola-gebied zijn geweest, mogen tijdelijk geen Indiase visa aanvragen. Daarnaast moeten alle internationale passagiers—ook Indiërs—binnen 36 uur voor vertrek een online Air Suvidha 2.0 zelfverklaring invullen. Bedrijven doen er goed aan hun pre-trip vragenlijsten hierop aan te passen en extra tijd in te calculeren voor goedkeuringen, vooral bij reizen via Afrikaanse hubs.
Tot slot formaliseert de circulaire de nieuwe elektronische OCI-kaart, die de registratiegegevens van expats koppelt aan het bredere IVFRT-systeem. Vanuit auditperspectief geeft dit de autoriteiten volledige inzage in het visum-, registratie- en uitreishistorie van een buitenlandse ingezetene via één dashboard—wat het belang onderstreept voor werkgevers om hun interne administratie nauwkeurig bij te houden.
Samen wijzen deze maatregelen op een verschuiving naar een veiligheid- en datagedreven immigratieregime. Multinationals met Global Capability Centres of grote bouwprojecten doen er verstandig aan leveranciers te informeren, reisafdelingen bij te scholen en FRRO-registraties in batches aan te vragen om last-minute drukte te voorkomen.