Beleidsanalisten waarschuwen dat nieuwe DHS-regel over ‘publieke last’ de gezondheidszorg voor immigranten kan ontmoedigen

Een rapport van het Center for Children & Families van de Georgetown University, uitgebracht op 30 september, waarschuwt dat de recent ingevoerde public-charge-regel van het Department of Homeland Security—definitief vastgesteld op 20 juli en van kracht sinds 18 september—legaal verblijvende immigranten kan afschrikken om gebruik te maken van Medicaid, CHIP en andere publieke voorzieningen waarvoor zij in aanmerking komen. De analyse benadrukt dat de regel de beoordelingsvrijheid van ambtenaren vergroot door over te stappen van een “voornamelijk afhankelijk” naar een “totaalbeeld van omstandigheden” standaard, en door de lijst van voordelen die een negatieve beoordeling kunnen veroorzaken uit te breiden. Hoewel vluchtelingen, asielzoekers en diverse humanitaire categorieën zijn vrijgesteld, vrezen onderzoekers dat het afschrikwekkende effect ook doorwerkt in gezinnen met een gemengde verblijfsstatus, waarvan de Amerikaanse kinderen afhankelijk zijn van publieke ziektekostenverzekeringen.



Op 14 september hebben 22 staten en het District of Columbia een rechtszaak aangespannen waarin zij stellen dat de regeling in strijd is met de Immigration and Nationality Act. In afwachting van de rechtszaak moeten werkgevers met internationaal talent rekening houden met toenemende zorgen onder buitenlandse werknemers die overwegen permanent verblijf aan te vragen. HR-teams zullen mogelijk moeten verduidelijken dat door de werkgever aangeboden zorgverzekeringen niet meetellen in de public-charge-beoordeling en werknemers adviseren om juridisch advies in te winnen voordat zij hun gezinsleden uitschrijven bij Medicaid of SNAP.

Het rapport wijst ook op wijzigingen per 1 oktober in H.R. 1, die de federale matching funds voor bepaalde immigrantencategorieën beperken, wat ertoe kan leiden dat staten de vergoedingen voor Emergency Medicaid terugschroeven. Mobiliteitsprogramma’s die afhankelijk zijn van door de staat gefinancierde dekking voor expat-afhankelijken (bijvoorbeeld tijdens onbetaald ouderschapsverlof) dienen hun voortgezette recht op zorg te bevestigen. Hoewel de DHS-regel zich richt op toekomstige aanvragers van een green card, kunnen de indirecte gevolgen het welzijn van de beroepsbevolking ondermijnen en de kosten voor onbetaalde zorg verhogen als gezinnen preventieve behandelingen laten schieten. Proactieve communicatie en toegang tot immigratieadvocaten kunnen misverstanden helpen voorkomen.