
Forenzen in de zakelijke hoofdstad van Italië beleefden op 9 oktober een ‘zwarte vrijdag’ toen de vakbonden AL Cobas en Confial een 24-uursstaking hielden bij Azienda Trasporti Milanesi (ATM). De dienstverlening was alleen gegarandeerd tijdens de wettelijk verplichte uren (start dienst tot 08:45 en 15:00 tot 18:00). Buiten deze tijden werden de belangrijkste metrolijnen M1, M2 en M3 stilgelegd, terwijl bussen en trams op straat met langere intervallen reden. De nieuwere, geautomatiseerde lijnen M4 en M5 reden wel normaal. De staking—een protest tegen loonverlies, uitbestedingsplannen en huisvesting voor nieuwe medewerkers—viel samen met de aankomst van duizenden bezoekers voor de herfstpreview van de Milan Fashion Week. Taxistandplaatsen bij Stazione Centrale liepen uit tot 200 meter en de prijs voor ritten via ridesharing steeg tot €42 voor een rit van 4 kilometer, volgens de lokale mobiliteitsapp Wetaxi. De regionale treinen van Trenord en de Malpensa Express waren niet betrokken, waardoor veel internationale reizigers de verstoring konden omzeilen door over te stappen op de trein. Vanuit zakelijk reisperspectief was de grootste impact merkbaar bij de laatste kilometers van de reis. Verschillende multinationals in Porta Nuova en Assago gaven hun medewerkers na de middag opdracht om thuis te werken, terwijl evenementorganisatoren pendelbussen regelden vanaf hotels in de buitenwijken. Bedrijven met gedetacheerde werknemers in Milaan moeten zich realiseren dat de Italiaanse wet werkgevers verplicht om aantoonbare extra vervoerskosten tijdens stakingen te vergoeden, mits reizen essentieel is voor het uitvoeren van de opdracht. Hoewel ATM meldde dat de deelname aan de staking gemiddeld was (ongeveer 18% van het personeel), laat deze actie zien hoe een gefragmenteerd vakbondslandschap cruciale knooppunten kan lamleggen. Een volgende 24-uursstaking van nationale spoorwegseinen is gepland voor 12–13 oktober, wat betekent dat mobiliteitsmanagers volgende week mogelijk noodplannen moeten klaar hebben. Belangrijke les: bouw stakingsprotocollen per clausule in in korte termijn opdrachtbrieven—vooral in grote Italiaanse steden, waar stakingsacties steeds vaker gericht zijn op de spitsuren.
Bron: Il Giorno