Krajowe strajki w lotnictwie i transporcie publicznym paraliżują podróże w całych Włoszech

Włoska sieć transportowa niemal całkowicie zamarła 14 listopada, gdy jednocześnie odbyły się pięć osobnych strajków w sektorze lotniczym i komunikacji miejskiej. Strajki zorganizowały związki zawodowe kontrolerów ruchu lotniczego ASTRA (część ENAV), związki załóg kabinowych easyJet i Volotea oraz rzymskie związki transportu miejskiego USB Lavoro Privato i ORSA TPL.

W sumie ponad 10 000 pasażerów linii lotniczych oraz setki tysięcy osób korzystających z transportu miejskiego doświadczyły opóźnień lub odwołań. Czterogodzinne przerwy w pracy kontrolerów (13:00-17:00) zmusiły linie lotnicze do ograniczenia rozkładów lotów na wszystkich 45 lotniskach zarządzanych przez ENAV, a 24-godzinny strajk załóg Volotea oraz czterogodzinny strajk (13:00-17:00) załóg easyJet dodatkowo pogłębiły zakłócenia. Okna gwarantowanej obsługi narzucone przez ENAC (07:00-10:00 i 18:00-21:00) zmniejszyły liczbę odwołań, ale ich nie wyeliminowały.

Rzym został dotknięty dwukrotnie: pasażerowie przylatujący na lotniska Fiumicino i Ciampino musieli zmierzyć się z wydłużonymi kolejkami, a następnie z ograniczonymi kursami autobusów, tramwajów i metra, gdy pracownicy ATAC strajkowali przez 24 godziny (z minimalną obsługą w godzinach 05:00-08:29 i 17:00-20:00). Na lotniskach w Mediolanie Linate, Neapolu-Capodichino, Wenecji i Bari odnotowano średnie opóźnienia odlotów wynoszące od 45 do 90 minut, według danych ENAV w czasie rzeczywistym. Krajowi przewoźnicy kolejowi Trenitalia i Italo informowali, że pociągi dalekobieżne kursowały głównie zgodnie z rozkładem, jednak lokalne połączenia wokół stolicy zostały ograniczone, ponieważ wielu maszynistów należy do tych samych związków strajkujących w Rzymie.



Związki zawodowe wskazują na zablokowane negocjacje płacowe, wysoką inflację oraz braki kadrowe jako przyczyny strajków. ASTRA twierdzi, że liczba kontrolerów ruchu lotniczego we Włoszech zmniejszyła się od 2020 roku o 12%, co wymusza nadgodziny i obniża marginesy bezpieczeństwa. Związek USB easyJet podkreśla, że wynagrodzenia załóg kabinowych są o 15-20% niższe niż u porównywalnych przewoźników w UE, natomiast członkowie UILT-UIL Volotea domagają się formalnego uznania swojego związku oraz równych warunków umów z tymi, które mają większe linie lotnicze. Pracownicy ATAC żądają, aby miasto dotrzymało obietnicy z 2024 roku dotyczącej zatrudnienia 1 500 dodatkowych kierowców autobusów oraz modernizacji przestarzałego taboru.

Dla menedżerów podróży służbowych termin strajków jest wyjątkowo niekorzystny: Tydzień Mody Męskiej w Mediolanie (16-20 listopada) oraz seria przedświątecznych targów w Bolonii i Weronie w dużej mierze opierają się na lotach krajowych i transferach przez Rzym. Zespoły ds. mobilności globalnej zostały poinformowane o konieczności przekierowywania kadry zarządzającej przez Zurych lub Monachium, korzystania z szybkich pociągów tam, gdzie to możliwe, oraz uwzględniania 24-godzinnych marginesów czasowych przy połączeniach dalekodystansowych. Pracodawcy zatrudniający pracowników delegowanych we Włoszech zostali przypomnieni, że opóźnienia spowodowane strajkami zazwyczaj nie podlegają ochronie na mocy unijnego rozporządzenia 261 dotyczącego praw pasażerów, a roszczenia o odszkodowanie muszą być składane bezpośrednio do przewoźników.

Patrząc w przyszłość, włoskie ministerstwo transportu zwołało na 20 listopada mediacje między związkami zawodowymi a pracodawcami. Brak porozumienia może doprowadzić do kolejnego głosowania strajkowego na początku grudnia – tuż przed szczytem podróży świątecznych oraz pierwszymi próbami przed Zimowymi Igrzyskami Olimpijskimi Milano-Cortina 2026.