Administracja Trumpa po cichu wznowiła propozycję z czasów pandemii, która daje funkcjonariuszom imigracyjnym prawo do odmowy wjazdu osobom ubiegającym się o azyl, jeśli stanowią one zagrożenie epidemiologiczne. Nowe rozporządzenie, zatwierdzone 29 grudnia 2025 roku i mające wejść w życie w środę, zmienia 8 CFR § 208, umożliwiając Sekretarzowi Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub Prokuratorowi Generalnemu uznanie danej osoby za „niekwalifikującą się do azylu, wstrzymania deportacji lub ochrony na mocy Konwencji Anty-Torturowej”, jeśli jej wjazd stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia publicznego.
Choć administracja twierdzi, że przepis stanowi jedynie „kolejne narzędzie” na wypadek sytuacji kryzysowych, krytycy zauważają, że jest on niemal kopią tzw. tytułu 42, stosowanego podczas COVID-19 — jednak bez konieczności ogłaszania stanu zagrożenia zdrowia publicznego. Standardy badań medycznych ustali Centrum Kontroli i Prewencji Chorób (CDC); migranci mogą zostać wykluczeni z powodu aktywnej gruźlicy, nowych szczepów grypy lub każdej choroby uznanej przez CDC za „kwarantannową”.
![Nowa zasada pozwala USA odmawiać azylu ze względów zdrowia publicznego]()
Dla firm przenoszących pracowników przez granicę USA–Meksyk bezpośredni wpływ jest ograniczony, ponieważ przepis dotyczy procedur azylowych, a nie wjazdów na podstawie zatrudnienia. Niemniej jednak, planujący mobilność powinni być przygotowani na skutki uboczne: służby graniczne mogą przekierować personel z pasów dla ruchu towarowego na kontrole zdrowotne, co wydłuży czas oczekiwania na przejściach; wnioski o humanitarną przepustkę dla członków rodziny mogą być poddane bardziej wnikliwej kontroli; a ogólne zaległości w sprawach azylowych mogą się powiększyć, jeśli spory prawne opóźnią wdrożenie przepisów.
Organizacje działające na rzecz praw człowieka już zapowiedziały wyzwania sądowe, argumentując, że rozporządzenie narusza krajowe przepisy azylowe oraz międzynarodowe zobowiązania traktatowe. Jeśli przepis zostanie utrzymany, przyszłe administracje mogą go wykorzystywać do zamykania granic podczas epidemii — co rodzi obawę, że szybkie zamknięcia granic na wzór tytułu 42 staną się stałym elementem amerykańskiej polityki imigracyjnej.
Praktyczne wskazówki dla pracodawców: miejcie gotowe plany awaryjne na wypadek przesunięć pracowników przez granicę, monitorujcie czas oczekiwania na przejściach granicznych oraz zadbajcie, by ubezpieczenie zdrowotne pracowników obejmowało szeroki zakres badań i leczenia chorób zakaźnych, które mogą stać się obowiązkowe na granicy podczas przyszłych zagrożeń zdrowotnych.
Choć administracja twierdzi, że przepis stanowi jedynie „kolejne narzędzie” na wypadek sytuacji kryzysowych, krytycy zauważają, że jest on niemal kopią tzw. tytułu 42, stosowanego podczas COVID-19 — jednak bez konieczności ogłaszania stanu zagrożenia zdrowia publicznego. Standardy badań medycznych ustali Centrum Kontroli i Prewencji Chorób (CDC); migranci mogą zostać wykluczeni z powodu aktywnej gruźlicy, nowych szczepów grypy lub każdej choroby uznanej przez CDC za „kwarantannową”.
Dla firm przenoszących pracowników przez granicę USA–Meksyk bezpośredni wpływ jest ograniczony, ponieważ przepis dotyczy procedur azylowych, a nie wjazdów na podstawie zatrudnienia. Niemniej jednak, planujący mobilność powinni być przygotowani na skutki uboczne: służby graniczne mogą przekierować personel z pasów dla ruchu towarowego na kontrole zdrowotne, co wydłuży czas oczekiwania na przejściach; wnioski o humanitarną przepustkę dla członków rodziny mogą być poddane bardziej wnikliwej kontroli; a ogólne zaległości w sprawach azylowych mogą się powiększyć, jeśli spory prawne opóźnią wdrożenie przepisów.
Organizacje działające na rzecz praw człowieka już zapowiedziały wyzwania sądowe, argumentując, że rozporządzenie narusza krajowe przepisy azylowe oraz międzynarodowe zobowiązania traktatowe. Jeśli przepis zostanie utrzymany, przyszłe administracje mogą go wykorzystywać do zamykania granic podczas epidemii — co rodzi obawę, że szybkie zamknięcia granic na wzór tytułu 42 staną się stałym elementem amerykańskiej polityki imigracyjnej.
Praktyczne wskazówki dla pracodawców: miejcie gotowe plany awaryjne na wypadek przesunięć pracowników przez granicę, monitorujcie czas oczekiwania na przejściach granicznych oraz zadbajcie, by ubezpieczenie zdrowotne pracowników obejmowało szeroki zakres badań i leczenia chorób zakaźnych, które mogą stać się obowiązkowe na granicy podczas przyszłych zagrożeń zdrowotnych.
Źródło: Reuters
