Federalny sędzia podejmuje kroki, by wstrzymać zakończenie programów dotyczących zezwolenia na łączenie rodzin

Federalny sędzia w Bostonie 9 stycznia 2026 roku zapowiedział wydanie pilnego nakazu, który powstrzyma Departament Bezpieczeństwa Wewnętrznego (DHS) przed anulowaniem programów humanitarnego zwolnienia z aresztu (parole), które pomogły około 10 000 osób z Kuby, Haiti, Kolumbii, Ekwadoru, Salwadoru, Gwatemali i Hondurasu w ponownym połączeniu z rodzinami w USA. Administracja Trumpa ogłosiła 12 grudnia 2025 roku, że wszystkie siedem procesów Family Reunification Parole (FRP) — zmodernizowanych lub utworzonych za prezydentury Bidena w latach 2022-2023 — zakończą się 14 stycznia, powołując się na kwestie bezpieczeństwa narodowego i obawy dotyczące oszustw. Imigranci przyjęci w ramach FRP otrzymują trzyletni okres zwolnienia z aresztu oraz prawo do pracy, oczekując na aktualizację dat priorytetowych wiz imigracyjnych.

Podczas piątkowej rozprawy sędzia okręgowa Indira Talwani stwierdziła, że została przekonana argumentami organizacji broniących praw imigrantów, iż nagłe zakończenie programów spowoduje „nieodwracalne szkody” dla osób objętych parole oraz amerykańskich sponsorów, którzy zaufali tym programom w dobrej wierze. Zasygnalizowała, że tymczasowy nakaz wstrzymujący zostanie wydany „najpóźniej do poniedziałku”, co zawiesi anulowanie programów i związane z tym utraty prawa do pracy, dopóki nie rozstrzygnie się sprawa sądowa. Nakaz opóźni również plany DHS dotyczące cofnięcia wcześniejszych zezwoleń na podróż, które zostały wydane, ale jeszcze nie wykorzystane.



Firmy zatrudniające latynoskich pracowników przyjęły tę decyzję z ulgą. Producenci na Florydzie oraz zakłady przetwórstwa mięsa na Środkowym Zachodzie zatrudniali osoby objęte parole dzięki nieograniczonemu zezwoleniu na pracę — co stanowiło kluczowe rozwiązanie w sytuacji, gdy limity wiz sezonowych H-2B są przekroczone, a opłaty za wizy specjalistyczne H-1B znacznie wzrosły. Cofnięcie zezwoleń zmusiłoby wielu pracodawców do szybkiej wymiany wykwalifikowanego personelu lub przeniesienia działalności za granicę.

Sprawa sądowa może zmienić sposób, w jaki przyszłe administracje będą traktować uprawnienia do parole. Od 1952 roku prezydenci korzystają z parole, by przyjmować grupy z powodów pilnych humanitarnych lub „znaczącej korzyści publicznej”, zwykle z dużym poszanowaniem ze strony sądów. Sędzia Talwani zasugerowała, że DHS musi nadal przedstawiać uzasadnione wyjaśnienie, gdy masowo wycofuje takie świadczenia — co odzwierciedla orzeczenie Sądu Najwyższego z 2020 roku, który unieważnił nagłą próbę cofnięcia programu Deferred Action for Childhood Arrivals (DACA).

W praktyce firmy powinny zidentyfikować pracowników, których prawo do pracy zależy od programów FRP, i przygotować plany awaryjne na wypadek zmian. Do czasu wydania ostatecznego wyroku sądowego nie jest wymagana ponowna weryfikacja formularza I-9; pracodawcy mogą polegać na ważnych dokumentach zezwalających na pracę. Menedżerowie ds. mobilności powinni również poinformować dotkniętych pracowników o ryzyku związanym z podróżami, ponieważ dokumenty pozwalające na wcześniejszą podróż mogą stać się nieważne z krótkim wyprzedzeniem, jeśli nakaz zostanie uchylony.