Strajk Lufthansy paraliżuje prawie 800 lotów, pozostawiając 100 000 pasażerów uwięzionych w Niemczech

Największy niemiecki przewoźnik, Lufthansa, obudził się w czwartek 12 lutego 2026 roku z pustymi bramkami i tablicami odlotów pełnymi słowa „odwołane”. O godzinie 00:01 CET piloci zrzeszeni w Vereinigung Cockpit oraz personel pokładowy reprezentowany przez UFO rozpoczęli 24-godzinny strajk po tym, jak rozmowy o wynagrodzeniach i emeryturach ponownie zakończyły się fiaskiem. Strajk zmusił Lufthansę do odwołania niemal 800 lotów – czyli około 80% całego dziennego rozkładu, w tym połączeń dalekodystansowych do Nowego Jorku, Singapuru i Johannesburga.

Najbardziej ucierpiały dwa główne huby linii – Frankfurt i Monachium: operator lotniska Fraport odnotował 450 odwołanych z 1 117 planowanych odlotów z Frankfurtu, a lotnisko w Monachium straciło 275 z 920 ruchów lotniczych. Mniejsze bazy w Berlinie, Hamburgu i Düsseldorfie zgłosiły jedynie „jednocyfrową” liczbę operacji. Niemieckie stowarzyszenie lotnisk ADV oszacowało, że co najmniej 100 000 pasażerów musiało zostać przekierowanych lub otrzymać zwrot pieniędzy. Lufthansa zapowiedziała, że spróbuje przepisać pasażerów na loty Swiss, Austrian i partnerów z sojuszu Star Alliance, ale ostrzegła, że ze względu na sezon szczytowy przed Festiwalem Filmowym w Berlinie i Konferencją Bezpieczeństwa w Monachium „prawie nie ma wolnych miejsc”.



Związek pilotów domaga się nowoczesnego systemu emerytalnego oraz automatycznej korekty wynagrodzeń względem inflacji; załoga kabinowa chce nowego układu zbiorowego obejmującego grafik pracy, ochronę macierzyństwa oraz przeciwdziałanie planowanemu zamknięciu regionalnej spółki Lufthansa CityLine. Zarząd nazywa te żądania „finansowo nierealistycznymi” w obliczu wysokich kosztów paliwa, inwestycji w nowe samoloty oraz dalszej spłaty państwowych udziałów pozyskanych podczas pandemii.

Poza bezpośrednim chaosem dla pasażerów, strajk wywołuje fale w niemieckiej gospodarce nastawionej na eksport. Dziesiątki lotów cargo, w tym z lekami i częściami samochodowymi na kluczowej trasie Frankfurt–Chicago, zostały uziemione. Międzynarodowe korporacje z przesyłkami o krytycznym czasie dostawy musiały sięgnąć po transport drogowy lub kurierski, co zwiększyło koszty i zmusiło niektóre linie produkcyjne do pracy na zmniejszonych zmianach. Menedżerowie ds. mobilności przypomnieli sobie, że na ściśle regulowanym niemieckim rynku pracy akcje protestacyjne mogą sparaliżować światowej klasy infrastrukturę już przy 24-godzinnym wyprzedzeniu.

Dla globalnych zespołów mobilności praktyczne wnioski są jasne: utrzymuj umowy awaryjne na hotele we Frankfurcie i Monachium, zapisuj podróżnych na automatyczne powiadomienia o zmianach w podróży oraz planuj co najmniej 24-godzinne bufory w harmonogramach podczas zimowego sezonu negocjacji płacowych. Lufthansa i związki zawodowe wznowią rozmowy w poniedziałek; obie strony sugerują, że dłuższe strajki są „możliwe”, jeśli nie dojdzie do kompromisu. Oznacza to, że podróżujący służbowo powinni przygotować się na ciągłe zakłócenia jeszcze przez całą wiosnę 2026 roku.