Raport Moody’s z 12 lutego wskazuje, że eksportowy sektor IT Indii pozostanie odporny, nawet jeśli obecna administracja USA wprowadzi opłatę 100 000 dolarów za wniosek o wizę H-1B oraz zmieni kryteria selekcji. Choć reformy podniosą koszty operacyjne o szacunkowe 100-250 milionów dolarów, stanowi to zaledwie około 1% przychodów sektora, podkreśla agencja.
Najwięksi outsourcerzy, tacy jak TCS, Infosys i Wipro, osiągają marże EBITA na poziomie 19-26%, co pozwala im znieść ten szok. Mniejsze firmy mogą jednak mieć trudności i przyspieszyć proces near-shoringu lub zatrudniać więcej pracowników lokalnie w USA. Moody’s zauważa, że usługi świadczone na miejscu w USA stanowią obecnie tylko około 10% eksportu usług programistycznych Indii o wartości 205 miliardów dolarów, spadając z 17% w 2017 roku. Ten trend prawdopodobnie się utrzyma, zwłaszcza wraz z rosnącym wykorzystaniem generatywnej sztucznej inteligencji, która zmniejsza zapotrzebowanie na stanowiska zależne od wiz.
![Moody’s: Indyjski sektor IT poradzi sobie z podwyżką opłaty za wniosek H-1B do 100 tys. dolarów wprowadzoną za czasów Trumpa]()
Menadżerowie ds. mobilności powinni uwzględnić wyższe koszty składania wniosków w budżetach na rok fiskalny 2027 i spodziewać się preferencji dla osób z wyższym wykształceniem w nowym systemie losowania. Niektóre firmy rozważają alternatywy, takie jak kanadyjski Global Talent Stream czy brytyjska wiza Scale-Up, jako zabezpieczenie.
Analitycy polityczni ostrzegają, że utrzymujący się wzrost opłat może skierować indyjskie talenty ku innym destynacjom, osłabiając konkurencyjność USA w obszarze AI i chmury. Z drugiej strony, Indie mogą zyskać na powrocie specjalistów oraz zwiększonych inwestycjach zagranicznych w Global Capability Centres, gdy firmy przenoszą działalność na subkontynent.
Dla indyjskich absolwentów przekaz jest mieszany: wiza H-1B pozostaje opcją, ale jest droższa i bardziej selektywna; alternatywne ścieżki migracji, takie jak brytyjski program IYPS czy australijski loteria Work and Holiday, mogą zyskać na popularności.
Najwięksi outsourcerzy, tacy jak TCS, Infosys i Wipro, osiągają marże EBITA na poziomie 19-26%, co pozwala im znieść ten szok. Mniejsze firmy mogą jednak mieć trudności i przyspieszyć proces near-shoringu lub zatrudniać więcej pracowników lokalnie w USA. Moody’s zauważa, że usługi świadczone na miejscu w USA stanowią obecnie tylko około 10% eksportu usług programistycznych Indii o wartości 205 miliardów dolarów, spadając z 17% w 2017 roku. Ten trend prawdopodobnie się utrzyma, zwłaszcza wraz z rosnącym wykorzystaniem generatywnej sztucznej inteligencji, która zmniejsza zapotrzebowanie na stanowiska zależne od wiz.
Menadżerowie ds. mobilności powinni uwzględnić wyższe koszty składania wniosków w budżetach na rok fiskalny 2027 i spodziewać się preferencji dla osób z wyższym wykształceniem w nowym systemie losowania. Niektóre firmy rozważają alternatywy, takie jak kanadyjski Global Talent Stream czy brytyjska wiza Scale-Up, jako zabezpieczenie.
Analitycy polityczni ostrzegają, że utrzymujący się wzrost opłat może skierować indyjskie talenty ku innym destynacjom, osłabiając konkurencyjność USA w obszarze AI i chmury. Z drugiej strony, Indie mogą zyskać na powrocie specjalistów oraz zwiększonych inwestycjach zagranicznych w Global Capability Centres, gdy firmy przenoszą działalność na subkontynent.
Dla indyjskich absolwentów przekaz jest mieszany: wiza H-1B pozostaje opcją, ale jest droższa i bardziej selektywna; alternatywne ścieżki migracji, takie jak brytyjski program IYPS czy australijski loteria Work and Holiday, mogą zyskać na popularności.
Źródło: The Times of India
