Kwiecień przynosi zaostrzenie przepisów w USA, Wielkiej Brytanii, UE i Kanadzie – co to oznacza dla australijskich podróżujących służbowo

Zmiany w wizach i imigracji, które weszły w życie 1 kwietnia 2026 roku w różnych jurysdykcjach, zwiększą zarówno koszty, jak i złożoność procesów dla australijskich firm wysyłających pracowników za granicę. Analiza Business Standard wskazuje na pięć kluczowych zmian: nowy formularz I-129 powiązany z wynagrodzeniem dla petycji H-1B w USA; podwyżkę opłat wizowych w Wielkiej Brytanii dla turystów, studentów i wykwalifikowanych pracowników od 8 kwietnia; ograniczenie dostępu do federalnie finansowanych usług osiedleńczych w Kanadzie oraz wyższe opłaty za stały pobyt od 30 kwietnia; wprowadzenie kontroli biometrycznych na granicach UE w ramach systemu Entry/Exit od 10 kwietnia; oraz zmiany w warunkach pracy na otwartych wizach pracowniczych w Nowej Zelandii pod koniec miesiąca.

Choć reformy koncentrują się na przepływach talentów z Indii i globalnie, ich bezpośredni wpływ na Australię jest dwojaki. Po pierwsze, pracownicy wyjeżdżający za granicę będą musieli liczyć się z wyższymi kosztami – krótkoterminowe wizy turystyczne do Wielkiej Brytanii wzrosły do 135 funtów, a na lotniskach UE zbierane będą dane biometryczne, co wydłuży czas przesiadek. Po drugie, zespoły zajmujące się pozyskiwaniem talentów w Ameryce Północnej i Europie będą musiały sprostać bardziej rygorystycznym wymaganiom dokumentacyjnym, zwłaszcza w USA, gdzie wymaga się szczegółowego ujawnienia poziomu wynagrodzenia, co może ujawnić luki w benchmarkingu płacowym.



Business Standard podkreśla, że w Australii nie wchodzi w życie żadna duża reforma wizowa w kwietniu, ale nabór do podklasy Work-and-Holiday 462 zakończy się 30 kwietnia, co zaostrza terminy rekrutacji sezonowych pracowników przed świątecznym szczytem handlowym. Menedżerowie ds. mobilności powinni także monitorować sześciolatni limit korzystania z federalnie finansowanych usług osiedleńczych w Kanadzie, co ogranicza wsparcie dla posiadaczy australijskich PR planujących przeprowadzkę do Kanady.

Praktyczne kroki to uwzględnienie w budżecie dodatkowych 10–15% na opłaty rządowe związane z międzynarodowymi delegacjami w 2026 roku, zaplanowanie więcej czasu na odprawy na lotniskach Schengen po wprowadzeniu biometrycznego systemu EES oraz aktualizacja globalnych portali mobilności o nowy wzór formularza USCIS. Pracodawcy wysyłający pracowników do USA na wizy L powinni spodziewać się równoległej kontroli, zważywszy na cel Waszyngtonu, by powiązać wybór wiz z jakością zatrudnienia.

Podsumowując, kwietniowy zestaw regulacji wyraźnie pokazuje trend polityki migracyjnej: kraje docelowe stosują narzędzia cenowe i regulacyjne, by faworyzować migrantów o wyższych kwalifikacjach i wyższych zarobkach, co stawia australijskie firmy w sytuacji, gdzie kluczowe stają się wczesne przygotowanie dokumentów i solidne dane płacowe w konkurencji o globalne talenty.