W ruchu podkreślającym, jak bardzo migracja wróciła na szczyt niemieckiej agendy politycznej, kanclerz Olaf Scholz 8 kwietnia 2026 potwierdził, że tymczasowe kontrole na wszystkich granicach lądowych pozostaną w mocy co najmniej do 15 września 2026. Kontrole, wprowadzone pierwotnie we wrześniu 2024, obejmują teraz przejścia z Austrią, Polską, Czechami, Danią, Holandią, Belgią i Luksemburgiem, a także losowe kontrole w portach i na lotniskach. Rząd uzasadnia przedłużenie efektami: od początku kontroli zapobiegnięto około 47 000 próbom nielegalnego przekroczenia granicy, a 1 900 podejrzanych przemytników ludzi zostało zatrzymanych. Minister spraw wewnętrznych Nancy Faeser podkreśliła, że liczba wniosków o azyl spadła w 2025 roku o jedną trzecią i argumentowała, że utrzymanie presji na sieci przemytnicze jest „niezbędne” podczas wdrażania unijnego Paktu w sprawie migracji i azylu. Lobby biznesowe podchodzi do tego sceptycznie. Przed ponownym wprowadzeniem kontroli Niemcy obsługiwały około 42 procent całego unijnego transportu drogowego na wewnętrznych granicach Schengen bez zatrzymywania ani jednego pojazdu. Bundesverband Spedition und Logistik (BSL) szacuje, że opóźnienia kosztują gospodarkę 60 milionów euro miesięcznie w stracie produktywności i zmarnowanych godzin pracy kierowców. Producenci z łańcuchami dostaw „just-in-sequence” — zwłaszcza bawarski klaster motoryzacyjny — zwiększyli zapasy lub zmienili trasy na korytarze szwajcarskie, co częściowo kompensuje koszty, ale osłabia efektywność. Zasady Schengen dopuszczają kontrole wewnętrzne tylko jako ostateczność i na krótki czas, jednak Berlin argumentuje, że skala migracji transkontynentalnej wymaga wyjątkowych środków. Luksemburg i Dania złożyły skargi do Komisji Europejskiej, wskazując na nieproporcjonalny wpływ na pracowników transgranicznych. Prawdopodobne jest zaskarżenie, jeśli Niemcy będą dążyć do kolejnego przedłużenia po wrześniu, co naruszyłoby dwuletni limit czasowy określony przez prawo UE. Dla zespołów ds. mobilności i HR zarządzających pracownikami delegowanymi w Niemczech decyzja oznacza kontynuację kontroli dokumentów na autokarach, pojazdach prywatnych i pociągach transgranicznych. Pracownicy bez ważnej karty pobytu lub potwierdzenia statusu pracownika delegowanego mogą nadal zostać odmówieni wjazdu. Firmy powinny przeanalizować wzorce podróży pracowników i upewnić się, że osoby regularnie przekraczające granice lądowe mają przy sobie zarówno paszport (lub dowód osobisty dla obywateli UE), jak i kopię pozwolenia na pobyt lub zaświadczenia A1, aby uniknąć zawrócenia.
Źródło: Berlin Today
