Madryt uzależnia kartę transportową od lokalnej rejestracji, wykluczając tysiące migrantów

Od 15 czerwca 2026 roku karta Personal Public Transport (TTP), niezbędna do ładowania miesięcznych i wieloprzejazdowych biletów w regionie Madrytu, będzie wydawana, odnawiana lub wymieniana wyłącznie osobom oficjalnie zameldowanym w gminnym rejestrze mieszkańców (padrón), jak podał 21 czerwca dziennik Diario Qué!. Do tej pory podróżni musieli jedynie okazać paszport lub numer NIE oraz uiścić opłatę w wysokości 4 euro. Nowe przepisy, opublikowane 13 czerwca w BOCM, przewidują wyjątki dla studentów uniwersyteckich oraz mieszkańców sąsiednich miejscowości w regionach Castilla-La Mancha i Castilla-León, jednak wykluczają dostęp dla około 40 000 nieudokumentowanych migrantów w stolicy, którzy nie mogą uzyskać zaświadczenia o zameldowaniu. Organizacja społeczna Acción Contra el Odio złożyła skargę do prokuratury, zarzucając pośrednią dyskryminację. Aktywiści podkreślają, że rejestracja często wymaga formalnej umowy najmu lub zgody właściciela mieszkania – dokumentów, których wielu najemców pokoi lub lokatorów nieformalnych nie posiada – co w praktyce blokuje ich mobilność, a tym samym możliwość podjęcia pracy czy uczestnictwa w spotkaniach związanych z procedurami imigracyjnymi. Nowe przepisy pojawiają się w momencie, gdy w biurach CRTM tworzą się długie kolejki, ponieważ migranci korzystają z karty jako dowodu zamieszkania przy składaniu wniosków o legalizację na podstawie Królewskiego Dekretu 316/2026. Dla pracodawców ograniczenie to może skomplikować organizację dojazdów dla nowo zatrudnionych pracowników, którzy wciąż oczekują na dokumenty integracyjne. Działy HR powinny rozważyć przyznawanie dodatków na podróże, które można wykorzystać na pojedyncze bilety lub wspólne przejazdy, dopóki pracownicy nie uzyskają statusu zameldowania. Firmy przenoszące pracowników w ramach Hiszpanii muszą teraz uwzględniać meldunek w miejskich rejestrach na listach kontrolnych podczas wdrażania nowych osób, zwłaszcza dla członków rodzin na utrzymaniu, którzy potrzebują ulgowych biletów dla młodzieży. Z punktu widzenia zgodności z przepisami, polityka ta pokazuje, jak regionalne regulacje dotyczące mobilności mogą się łączyć ze statusem imigracyjnym. Menedżerowie ds. mobilności międzynarodowej powinni monitorować podobne inicjatywy w innych wspólnotach autonomicznych, ponieważ lokalne zniżki transportowe coraz częściej pełnią funkcję nieformalnych filtrów zamieszkania. Rząd Madrytu tłumaczy, że celem jest jedynie „usprawnienie obsługi i zapobieganie oszustwom”, jednak prawnicy ostrzegają, że powiązanie podstawowego dokumentu usług publicznych z zameldowaniem może zostać zakwestionowane na podstawie unijnych zasad swobody przemieszczania się, zwłaszcza że wielu obywateli UE również napotyka trudności z uzyskaniem padrón po przyjeździe. Jeśli sprawa trafi do sądu i zakończy się sukcesem, region może być zmuszony do powrotu do wydawania kart na podstawie dokumentów tożsamości lub stworzenia alternatywnej ścieżki potwierdzania adresu. Do tego czasu pracodawcy i dotknięci zmianami migranci będą musieli radzić sobie z biurokracją miejską lub kupować bilety jednorazowe po pełnej cenie, co zwiększa koszty i utrudnia codzienną mobilność.