Przypadek dwóch afgańskich sióstr ukazuje ludzkie koszty 30-miesięcznego statusu uchodźcy wprowadzonego przez Partię Pracy

Gdy w kwietniu weszły w życie nowe zasady azylowe Labour, standardowy okres przyznawania statusu uchodźcy skrócono z pięciu lat do zaledwie 30 miesięcy. Noor, obywatelka Afganistanu, która uciekła przed Talibami, jest jedną z pierwszych osób dotkniętych tymi zmianami: otrzymała pozwolenie na pobyt na dwa i pół roku, podczas gdy jej siostra, której sprawa została rozpatrzona miesiąc wcześniej na starych zasadach, dostała tradycyjny pięcioletni status. Ta rozbieżność skłoniła organizację charytatywną Asylum Aid do podjęcia wyzwania prawnego, argumentując, że powtarzające się 30-miesięczne przedłużenia będą utrzymywać uchodźców w zawieszeniu, zwiększą obciążenie pracą Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i znacznie utrudnią długoterminową integrację – w tym znalezienie pracy, mieszkania oraz łączenie rodzin. Każdy kolejny wniosek wiąże się też z ryzykiem cofnięcia ochrony, jeśli urzędnicy uznają, że sytuacja w kraju pochodzenia uległa poprawie. Dla pracodawców i uczelni zmiana ta wprowadza niepewność przy weryfikacji prawa do pracy i nauki. Działy HR mogą być zmuszone do śledzenia dodatkowych terminów wygaśnięcia wiz, a sami uchodźcy muszą liczyć się z wyższymi kosztami i ryzykiem utraty ciągłości pobytu, niezbędnej do uzyskania statusu stałego pobytu. Doradcy imigracyjni zalecają, by sponsorzy uwzględniali elastyczność w umowach i wspierali pracowników przy kolejnych aplikacjach. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych broni polityki, określając ją jako „współczującą, ale kontrolowaną”, podkreślając, że kilka państw europejskich przyznaje jedynie tymczasową ochronę. Krytycy zwracają uwagę, że niedobory siły roboczej w Wielkiej Brytanii czynią stabilność niezbędną: wstępne badania Refugee Council wskazują, że uchodźcy z pięcioletnim pozwoleniem na pobyt znajdują zatrudnienie na pełen etat dwukrotnie szybciej niż osoby z krótkoterminowymi zezwoleniami. Sąd Najwyższy ma podjąć decyzję jeszcze w tym roku, czy sprawa może przejść do pełnego przeglądu sądowego. Tymczasem organizacje pracujące z uchodźcami powinny przygotować się na częstsze kontrole dokumentów i uwzględnić potrzeby związane z długotrwałą niepewnością.