Sąd Apelacyjny Nakazuje DHS Organizować Wysłuchania w Sprawie Kaucji po 90 Dniach, Ograniczając Politykę Masowych Aresztowań

Przełamując wcześniejsze precedensy, Piąty Okręgowy Sąd Apelacyjny USA orzekł 3 lipca, że migranci przetrzymywani w ramach rozszerzonego obowiązkowego zatrzymania wprowadzonego za rządów Trumpa mają prawo do indywidualnych przesłuchań dotyczących kaucji po 90 dniach. Decyzja 2-1 odrzuca argument Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego (DHS), że cudzoziemcy już przebywający w USA mogą zostać przeklasyfikowani jako „wnioskodawcy o wjazd” i przetrzymywani bezterminowo bez nadzoru sądowego. W opinii większości sędzia Leslie Southwick powołuje się na orzeczenie Sądu Najwyższego z 2001 roku w sprawie Zadvydas, podkreślając, że klauzula o należytym procesie konstytucyjnym chroni „każdego na naszym terytorium”. W zdaniu odrębnym sędzia Cory Wilson ostrzega, że decyzja ta podważa pełne uprawnienia Kongresu w kwestii imigracji.



Dla zespołów zajmujących się mobilnością pracowników i HR w korporacjach wyrok ma dwa bezpośrednie skutki. Po pierwsze, pracownicy lub ich osoby zależne zatrzymane podczas akcji ICE zyskają możliwość proceduralnego ubiegania się o zwolnienie, co skróci czas nieoczekiwanego zatrzymania, minimalizując zakłócenia w realizacji projektów i stabilności rodzinnej. Po drugie, DHS i ICE mogą przesunąć zasoby egzekucyjne na sprawy deportacyjne, które da się szybciej rozpatrzyć, co może zwiększyć liczbę lotów czarterowych do krajów pochodzenia i wprowadzić nowe terminy zgodności dla firm zatrudniających zatrzymanych.

Ponieważ w kwestii obowiązkowego zatrzymania pojawiły się rozbieżności między sądami apelacyjnymi, oczekuje się, że Sąd Najwyższy zajmie się tą sprawą w nadchodzącym terminie. Do tego czasu międzynarodowe firmy działające w Teksasie, Luizjanie i Missisipi powinny zaktualizować plany zarządzania kryzysowego, znaleźć lokalnych prawników specjalizujących się w obronie przy kaucji oraz poinformować zagranicznych pracowników o ich prawach podczas kontaktów z ICE.