Certyfikowany samolot elektryczny przelatuje Zatokę Botnicką w pierwszym bezemisyjnym locie do Finlandii

Dwumiejscowy elektryczny samolot Elektra Trainer wylądował 8 lipca na lotnisku w Vaasa na zachodnim wybrzeżu Finlandii po przelocie 125 kilometrów nad Zatoką Botnicką z Umeå w Szwecji — to pierwszy w pełni certyfikowany elektryczny samolot, który przeleciał nad otwartym morzem do Finlandii. Lot ten jest częścią 5600-kilometrowej trasy „North Circuit 2026” organizowanej przez Uniwersytet Nauk Stosowanych w Oulu (Oamk) oraz niemieckiego producenta Elektra Solar, mającej na celu pokazanie rzeczywistej wytrzymałości lotnictwa bateryjnego w warunkach północnych. Napędzany podwójnym, redundantnym silnikiem elektrycznym o mocy 35 kW oraz panelami słonecznymi zintegrowanymi z skrzydłami, samolot zużywa mniej niż połowę energii w porównaniu z treningowym samolotem spalinowym o podobnej masie. Pilot testowy Uwe Nortmann podkreślił, że przelot nad morzem był „płynny i szybszy niż oczekiwano”, mimo wcześniejszej naprawy systemu ładowania spowodowanej wyładowaniem atmosferycznym w Szwecji. Po postojach w Seinäjoki, Oulu i Kuhmo — gdzie samolot będzie gwiazdą corocznego Fly-In — trasa będzie kontynuowana przez Estonię i kraje bałtyckie z powrotem do Niemiec, korzystając z ładowarek samochodowych typu 2 oraz przenośnych generatorów tam, gdzie infrastruktura lotniskowa jest niewystarczająca. Ta demonstracja to nie tylko pokaz. Oamk zakupił własny Elektra Trainer do badań nad wydajnością baterii w niskich temperaturach, logistyką ładowania oraz potencjałem ożywienia rzadko używanych regionalnych lotnisk. Fińskie agencje rozwoju regionalnego postrzegają elektryczne samoloty krótkiego zasięgu (15–20 miejsc do wczesnych lat 30. XXI wieku) jako sposób na przywrócenie bezpośrednich połączeń między miastami drugorzędnymi, skrócenie czasu podróży dla biznesmenów oraz redukcję emisji CO2 w kraju, gdzie 80% lotów krajowych to trasy poniżej 500 kilometrów. Ministerstwo transportu Finlandii mapuje potencjalne trasy dla elektrycznego lotnictwa w Laponii i regionie Kvarken, a na inwestycje w ładowarki o mocy megawatów przewidziano fundusze unijne. Dla planistów mobilności korporacyjnej pojawienie się certyfikowanych samolotów elektrycznych oznacza nową, niskoemisyjną opcję podróży regionalnych, która może uzupełnić transport kolejowy i tradycyjne turbośmigłowce na trasach o dużej częstotliwości, takich jak Helsinki–Tampere czy Oulu–Luleå. Choć usługi pasażerskie są jeszcze kilka lat od uruchomienia, firmy z celami neutralności klimatycznej powinny śledzić rozwój infrastruktury na mniejszych fińskich lotniskach i rozważyć wczesne partnerstwa z operatorami testującymi elektryczne loty czarterowe. Z kolei władze lotnisk będą musiały dostosować umowy dotyczące obsługi naziemnej, dostaw energii oraz procedury bezpieczeństwa, aby uwzględnić wymagania dotyczące ładowania baterii i gaszenia pożarów. Znaczenie ma także wymiar transgraniczny. Korytarz handlowy Umeå–Vaasa może stać się pierwszym w Europie regularnym międzynarodowym połączeniem elektrycznym, rozwijając istniejącą sieć logistyczną opartą na promach w regionie Kvarken. W miarę jak inne kraje nordyckie i bałtyckie testują podobne samoloty, sieć krótkodystansowych lotów zeroemisyjnych może do wczesnych lat 30. XXI wieku zrewolucjonizować podróże służbowe wokół północnego Bałtyku.