Analiza pokazuje, że mniej niż połowa miejsc na program migracji wykwalifikowanej w latach 2025-26 trafiła do głównych wnioskodawców

Nowa analiza opublikowana 19 lipca 2026 roku przez firmę Riverwood Migration z Sydney ujawnia, że tylko 48 procent wiz w ramach programu dla wykwalifikowanych pracowników przyznanych przez australijski Departament Spraw Wewnętrznych w latach 2025-26 trafiło do głównych wnioskodawców, podczas gdy pozostałe 52 procent przypadło małżonkom i osobom zależnym. Wynik ten zaskoczył niektórych obserwatorów, którzy zakładali, że rządowe przesunięcie uwagi na programy sponsorowane przez pracodawców i oparte na punktacji przechyli szalę na korzyść samych wykwalifikowanych pracowników. Tymczasem dane podkreślają rolę łączenia rodzin wpisaną w australijskie zasady migracji ekonomicznej: gdy wykwalifikowany specjalista uzyskuje stały pobyt, jego partner i dzieci zazwyczaj otrzymują wizę w ramach tego samego przyznania. Ten efekt mnożnikowy jest kluczowy dla powodzenia procesu osiedlania się, ale ma też konsekwencje dla popytu na mieszkania, miejsc w szkołach oraz planowania usług zdrowotnych w dużych miastach. Dla firm liczby te pokazują, dlaczego konkurencja o miejsca nominacyjne pozostaje zacięta, nawet gdy limity programów wydają się hojne. Przykładowo, firma sponsorująca trzech inżynierów oprogramowania może „zużyć” aż dziewięć miejsc w programie dla wykwalifikowanych pracowników, gdy doliczy się członków rodzin. Dlatego zespoły HR są zachęcane do składania nominacji na początku roku programowego oraz do uwzględnienia w budżecie wyższych opłat wizowych, które rosną znacząco wraz z każdym dodatkowym członkiem rodziny. Podział demograficzny wpisuje się także w długoletnią debatę w Australii na temat produktywności versus wzrost populacji. Krytycy twierdzą, że wysoki odsetek osób zależnych osłabia natychmiastowy efekt migracji wykwalifikowanych pracowników na rynek pracy, podczas gdy zwolennicy podkreślają, że spójność rodzinna jest kluczowa dla przyciągania globalnych talentów. Raport Riverwood wskazuje, że mediana dochodów podlegających opodatkowaniu wśród drugorzędnych migrantów z programu dla wykwalifikowanych pracowników wyrównuje się z dochodami mieszkańców Australii w ciągu pięciu lat, co wspiera argument o długoterminowych korzyściach. Decydenci mogą odpowiedzieć, modyfikując test punktowy — na przykład przywracając dodatkowe punkty dla osób samotnych — lub wyodrębniając osobne limity dla osób zależnych, jak zaproponował wcześniej w tym roku Instytut Grattan. Na razie pracodawcy i rządy stanowe będą musieli uwzględniać wymiar rodzinny w strategiach dotyczących siły roboczej i infrastruktury.