Laat op 20 november heeft het Department of Homeland Security een voorgestelde regel gepubliceerd die de public-charge regelgeving van de Biden-regering uit 2022 zou intrekken en vervangen door een bredere, "meer flexibele" standaard. Volgens de huidige regels tellen alleen contante bijstandsuitkeringen en langdurige institutionele zorg mee bij de beoordeling of een aanvrager van toelating of permanent verblijf waarschijnlijk een ‘public charge’ wordt. Het voorstel uit de Trump-periode zou beoordelaars toestaan om ook niet-contante voordelen zoals Medicaid, SNAP-voedselhulp en huisvestingsvouchers mee te wegen – hiermee worden in feite de criteria uit 2019 hersteld, die tijdens Biden’s termijn door rechtbanken werden geblokkeerd.
DHS stelt dat de nauwere definities "perverse prikkels" voor misbruik creëerden en de beoordelingsvrijheid van ambtenaren beperkten. Als de wijziging wordt doorgevoerd, kan dit gevolgen hebben voor aanvragers van statusaanpassingen, verzoeken om verlenging van niet-immigrantenstatus en bepaalde humanitaire categorieën. Advocaten gespecialiseerd in zakelijke immigratie waarschuwen dat werknemers die via hun werkgever een green card aanvragen, mogelijk vaker verzoeken om aanvullende bewijsstukken krijgen om particuliere ziektekostenverzekering en huishoudelijke bezittingen aan te tonen. De verwerkingstijden bij drukbezette servicecentra kunnen oplopen tenzij USCIS extra middelen inzet.
![DHS zet stappen om 2022-regel over publieke lasten te schrappen en controle op uitkeringen te verscherpen]()
De voorgestelde regel staat open voor publieke reacties tot 19 december. Belangenorganisaties die hoogopgeleide immigratie steunen, zijn van plan DHS te verzoeken om werkgeversgesponsorde EB-categorieën volledig uit te zonderen, met het argument dat deze aanvragers al voldoen aan arbeidsmarktcriteria en zelden gebruikmaken van publieke voorzieningen. Restrictieve denktanks prijzen de regel juist als een maatregel voor financiële verantwoordelijkheid.
Werkgevers doen er goed aan lopende green-cardzaken te controleren op mogelijk gebruik van publieke voordelen – met name zwangerschappen gedekt door Medicaid of COVID-gerelateerde voedselhulp – en aanvullende garantverklaringen te overwegen. Mobiliteitsbeleid kan ook herzien moeten worden om te waarborgen dat particuliere verzekeringen direct ingaan bij aanvang van een opdracht in de VS, om zo het risico op een public-charge te beperken.
Omdat het voorstel bestaande regels intrekt in plaats van slechts aanpast, is juridische strijd vrijwel zeker. Toch moeten global-mobility teams rekening houden met strengere controles die mogelijk vanaf 2026 van kracht worden, mits DHS de wettelijke beoordelingsdeadlines haalt.
DHS stelt dat de nauwere definities "perverse prikkels" voor misbruik creëerden en de beoordelingsvrijheid van ambtenaren beperkten. Als de wijziging wordt doorgevoerd, kan dit gevolgen hebben voor aanvragers van statusaanpassingen, verzoeken om verlenging van niet-immigrantenstatus en bepaalde humanitaire categorieën. Advocaten gespecialiseerd in zakelijke immigratie waarschuwen dat werknemers die via hun werkgever een green card aanvragen, mogelijk vaker verzoeken om aanvullende bewijsstukken krijgen om particuliere ziektekostenverzekering en huishoudelijke bezittingen aan te tonen. De verwerkingstijden bij drukbezette servicecentra kunnen oplopen tenzij USCIS extra middelen inzet.
De voorgestelde regel staat open voor publieke reacties tot 19 december. Belangenorganisaties die hoogopgeleide immigratie steunen, zijn van plan DHS te verzoeken om werkgeversgesponsorde EB-categorieën volledig uit te zonderen, met het argument dat deze aanvragers al voldoen aan arbeidsmarktcriteria en zelden gebruikmaken van publieke voorzieningen. Restrictieve denktanks prijzen de regel juist als een maatregel voor financiële verantwoordelijkheid.
Werkgevers doen er goed aan lopende green-cardzaken te controleren op mogelijk gebruik van publieke voordelen – met name zwangerschappen gedekt door Medicaid of COVID-gerelateerde voedselhulp – en aanvullende garantverklaringen te overwegen. Mobiliteitsbeleid kan ook herzien moeten worden om te waarborgen dat particuliere verzekeringen direct ingaan bij aanvang van een opdracht in de VS, om zo het risico op een public-charge te beperken.
Omdat het voorstel bestaande regels intrekt in plaats van slechts aanpast, is juridische strijd vrijwel zeker. Toch moeten global-mobility teams rekening houden met strengere controles die mogelijk vanaf 2026 van kracht worden, mits DHS de wettelijke beoordelingsdeadlines haalt.
