In een interview met Euronews op 30 april presenteerde minister van Inclusie, Sociale Zekerheid en Migratie Elma Saiz de migratiestrategie van Spanje als “bijna een staatsbeleid” gericht op integratie, legale routes en arbeidsmarktbehoeften. Tijdens haar eerste bezoek aan Brussel sinds haar aantreden in januari benadrukte Saiz dat 43% van de banen die sinds de arbeidsmarkt-hervorming van 2022 in Spanje zijn gecreëerd, door buitenlandse werknemers zijn ingevuld. De minister stelde dat ordentelijke migratie, gebaseerd op rechten, onmisbaar is voor de demografische duurzaamheid van Spanje en het dichten van aanhoudende tekorten aan vaardigheden in toerisme, landbouw, gezondheidszorg en de snelgroeiende technologiesector.
Spanje is afgestapt van onregelmatige aankomsten en richt zich nu op legale kanalen: in 2025 werden 35% meer werkvergunningen uitgegeven dan in 2023, werden circulaire migratieprogramma’s met Marokko en Honduras uitgebreid en werd een Digital Nomad-visum gelanceerd, dat in het eerste jaar al 12.000 remote professionals aantrok. Saiz verwees ook naar de buitengewone regularisatie in april 2026, een eenmalig proces dat naar schatting 500.000 ongedocumenteerde migranten die voor 1 januari 2026 banden met Spanje kunnen aantonen, verblijfsrecht zal geven. Volgens haar “haalt deze maatregel mensen uit de schaduw-economie, verhoogt het de belastinginkomsten en beschermt het werknemers.”
![Spanje’s ‘menswaardige migratiebeleid’ geprezen als Europees voorbeeld]()
Bedrijfsfederaties steunen het beleid grotendeels. De Spaanse Confederatie van Werkgevers en Industrieën (CEOE) stelt dat regularisatie zwartwerk zal verminderen, terwijl de hotelbranchevereniging Cehat verwacht dat dit de recordtekorten aan seizoensarbeid voor het zomerseizoen zal verlichten. Critici, aangevoerd door de oppositiepartij Partido Popular en extreemrechts Vox, beweren dat de regering een “open-deurbeleid” uitstraalt dat toekomstige onregelmatige aankomsten kan stimuleren. Saiz wees die kritiek van de hand en benadrukte dat de handhaving aan de buitengrens van Spanje “stevig blijft” en dat de regularisatie alleen geldt voor mensen die al in het land zijn.
Voor mobiliteitsmanagers is de boodschap duidelijk: Spanje zet in op een gecontroleerde maar gastvrije migratiemix. Bedrijven met wereldwijde talentstrategieën kunnen snellere vergunningverlening verwachten bij de Eenheid Grote Ondernemingen (UGE), terwijl remote-first bedrijven rekening moeten houden met de verplichting voor houders van een digital-nomadvisum om zich binnen 30 dagen na aankomst bij de gemeente te registreren. HR-teams wordt aangeraden verhuisgidsen bij te werken om de vereenvoudigde regels voor gezinshereniging en de nieuwe verplichting voor werkgevers om de kosten van taalcursussen voor migranten in bepaalde collectieve arbeidsovereenkomsten te dekken, te verwerken.
De positie van Spanje als “pragmatische voorvechter van migratie” kan ook doorwerken in de EU. Brussel werkt aan een Talent Pool die werknemers uit derde landen koppelt aan tekorten in lidstaten; bronnen binnen de ambtenarij melden dat Spaanse data over regularisatie en arbeidsmarktintegratie direct in dat ontwerp worden verwerkt. Of andere hoofdsteden Madrid zullen volgen, hangt mogelijk af van het politieke klimaat in eigen land – maar voorlopig zet Spanje de meest vooruitstrevende toon binnen de EU op het gebied van mobiliteit.
Spanje is afgestapt van onregelmatige aankomsten en richt zich nu op legale kanalen: in 2025 werden 35% meer werkvergunningen uitgegeven dan in 2023, werden circulaire migratieprogramma’s met Marokko en Honduras uitgebreid en werd een Digital Nomad-visum gelanceerd, dat in het eerste jaar al 12.000 remote professionals aantrok. Saiz verwees ook naar de buitengewone regularisatie in april 2026, een eenmalig proces dat naar schatting 500.000 ongedocumenteerde migranten die voor 1 januari 2026 banden met Spanje kunnen aantonen, verblijfsrecht zal geven. Volgens haar “haalt deze maatregel mensen uit de schaduw-economie, verhoogt het de belastinginkomsten en beschermt het werknemers.”
Bedrijfsfederaties steunen het beleid grotendeels. De Spaanse Confederatie van Werkgevers en Industrieën (CEOE) stelt dat regularisatie zwartwerk zal verminderen, terwijl de hotelbranchevereniging Cehat verwacht dat dit de recordtekorten aan seizoensarbeid voor het zomerseizoen zal verlichten. Critici, aangevoerd door de oppositiepartij Partido Popular en extreemrechts Vox, beweren dat de regering een “open-deurbeleid” uitstraalt dat toekomstige onregelmatige aankomsten kan stimuleren. Saiz wees die kritiek van de hand en benadrukte dat de handhaving aan de buitengrens van Spanje “stevig blijft” en dat de regularisatie alleen geldt voor mensen die al in het land zijn.
Voor mobiliteitsmanagers is de boodschap duidelijk: Spanje zet in op een gecontroleerde maar gastvrije migratiemix. Bedrijven met wereldwijde talentstrategieën kunnen snellere vergunningverlening verwachten bij de Eenheid Grote Ondernemingen (UGE), terwijl remote-first bedrijven rekening moeten houden met de verplichting voor houders van een digital-nomadvisum om zich binnen 30 dagen na aankomst bij de gemeente te registreren. HR-teams wordt aangeraden verhuisgidsen bij te werken om de vereenvoudigde regels voor gezinshereniging en de nieuwe verplichting voor werkgevers om de kosten van taalcursussen voor migranten in bepaalde collectieve arbeidsovereenkomsten te dekken, te verwerken.
De positie van Spanje als “pragmatische voorvechter van migratie” kan ook doorwerken in de EU. Brussel werkt aan een Talent Pool die werknemers uit derde landen koppelt aan tekorten in lidstaten; bronnen binnen de ambtenarij melden dat Spaanse data over regularisatie en arbeidsmarktintegratie direct in dat ontwerp worden verwerkt. Of andere hoofdsteden Madrid zullen volgen, hangt mogelijk af van het politieke klimaat in eigen land – maar voorlopig zet Spanje de meest vooruitstrevende toon binnen de EU op het gebied van mobiliteit.
Bron: Euronews
