Op 12 juni 2026 om middernacht trad het langverwachte EU-pact over migratie en asiel – formeel de hervorming van het Gemeenschappelijk Europees Asielstelsel (GEAS) – in werking als bindende wet. Voor Duitsland betekent deze verandering de ingrijpendste herziening van grens-, asiel- en terugkeerprocedures in dertig jaar. De federale regering voerde vorige maand met spoed een 280 pagina’s tellende GEAS-aanpassingswet door het parlement; deze trad gelijktijdig met de EU-regels in werking en verankert de nieuwe EU-grensscreening, verplichte biometrische registratie en versnelde asielprocedures in de Duitse wetgeving.
Volgens het pact moet elke onregelmatig binnenkomende volwassene – en voor het eerst ook kinderen vanaf zes jaar – een screening van maximaal zeven dagen ondergaan, inclusief vingerafdrukken, gezichtsopnamen en veiligheidscontroles. Aanvragers uit landen met een EU-brede beschermingsgraad onder de 20 procent worden doorverwezen naar een 12 weken durende grensprocedure die is ontworpen om afwijzingen en terugkeer te versnellen. Duitsland heeft ervoor gekozen deze procedures alleen uit te voeren op luchthavens en grote zeehavens; landgrenzen blijven het bestaande “Einreise-Fiktion”-model hanteren, waarbij mensen juridisch nog niet op Duitse bodem worden beschouwd totdat de screening is afgerond.
![Duitsland begint met handhaving van EU-migratie- en asielpact nu GEAS van kracht wordt]()
Minister van Binnenlandse Zaken Alexander Dobrindt noemde het pact “de grootste reset van het migratiebeleid sinds Schengen” en stelde dat het vertrouwen in ordentelijke immigratie zou herstellen en middelen zou vrijmaken voor echte vluchtelingen. Mensenrechtenorganisaties waarschuwen echter voor “detentie-achtige” omstandigheden bij grensfaciliteiten en het gebruik van “noodzakelijk geweld” om vingerafdrukken van minderjarigen af te nemen – een bepaling die Duitsland letterlijk heeft overgenomen. Save the Children Duitsland overweegt strategische rechtszaken als dwangmaatregelen tegen kinderen worden toegepast.
Voor mobility managers binnen bedrijven zijn de gevolgen gemengd. Enerzijds kunnen voorspelbare termijnen voor gevallen met een lage kans op toelating de periode waarin het gezin van een werknemer in onzekerheid verkeert verkorten. Anderzijds zullen strengere identificatieregels aan de buitengrenzen de verwerkingstijd verlengen voor zakenreizigers uit derde landen zonder visum of met twijfelachtige documenten. Vervoerders lopen het risico op nieuwe ‘pre-check’-boetes tot €10.000 per passagier als zij reizigers zonder de vereiste documenten volgens Verordening (EU) 2024/1356 aan boord laten.
In de praktijk zullen HR-teams die personeel uitzenden vanuit GEAS-lijsten van “veilige landen” (zoals het VK, de VS, Canada, Japan) geen veranderingen merken. Maar uitzendingen vanuit middelrisicolanden zoals India, Turkije of Egypte moeten rekening houden met extra controles op Duitse luchthavens totdat de nieuwe procedures volledig zijn ingeburgerd. Bedrijven wordt aangeraden minstens 30 minuten extra in te calculeren voor de afhandeling na aankomst van niet-EU-medewerkers en een budget te reserveren voor mogelijke overnachtingen bij late avondvluchten, wanneer de capaciteit voor grensscreening het kleinst is.
Volgens het pact moet elke onregelmatig binnenkomende volwassene – en voor het eerst ook kinderen vanaf zes jaar – een screening van maximaal zeven dagen ondergaan, inclusief vingerafdrukken, gezichtsopnamen en veiligheidscontroles. Aanvragers uit landen met een EU-brede beschermingsgraad onder de 20 procent worden doorverwezen naar een 12 weken durende grensprocedure die is ontworpen om afwijzingen en terugkeer te versnellen. Duitsland heeft ervoor gekozen deze procedures alleen uit te voeren op luchthavens en grote zeehavens; landgrenzen blijven het bestaande “Einreise-Fiktion”-model hanteren, waarbij mensen juridisch nog niet op Duitse bodem worden beschouwd totdat de screening is afgerond.
Minister van Binnenlandse Zaken Alexander Dobrindt noemde het pact “de grootste reset van het migratiebeleid sinds Schengen” en stelde dat het vertrouwen in ordentelijke immigratie zou herstellen en middelen zou vrijmaken voor echte vluchtelingen. Mensenrechtenorganisaties waarschuwen echter voor “detentie-achtige” omstandigheden bij grensfaciliteiten en het gebruik van “noodzakelijk geweld” om vingerafdrukken van minderjarigen af te nemen – een bepaling die Duitsland letterlijk heeft overgenomen. Save the Children Duitsland overweegt strategische rechtszaken als dwangmaatregelen tegen kinderen worden toegepast.
Voor mobility managers binnen bedrijven zijn de gevolgen gemengd. Enerzijds kunnen voorspelbare termijnen voor gevallen met een lage kans op toelating de periode waarin het gezin van een werknemer in onzekerheid verkeert verkorten. Anderzijds zullen strengere identificatieregels aan de buitengrenzen de verwerkingstijd verlengen voor zakenreizigers uit derde landen zonder visum of met twijfelachtige documenten. Vervoerders lopen het risico op nieuwe ‘pre-check’-boetes tot €10.000 per passagier als zij reizigers zonder de vereiste documenten volgens Verordening (EU) 2024/1356 aan boord laten.
In de praktijk zullen HR-teams die personeel uitzenden vanuit GEAS-lijsten van “veilige landen” (zoals het VK, de VS, Canada, Japan) geen veranderingen merken. Maar uitzendingen vanuit middelrisicolanden zoals India, Turkije of Egypte moeten rekening houden met extra controles op Duitse luchthavens totdat de nieuwe procedures volledig zijn ingeburgerd. Bedrijven wordt aangeraden minstens 30 minuten extra in te calculeren voor de afhandeling na aankomst van niet-EU-medewerkers en een budget te reserveren voor mogelijke overnachtingen bij late avondvluchten, wanneer de capaciteit voor grensscreening het kleinst is.
